Mekong Delta - Mekong Delta (1987)

Best wel een indrukwekkende band.

Behoorlijk indrukwekkend zelfs. Met schijnbaar achteloos gespeelde klassieke stukken toont de band aan over hoogdravende speltechnieken te beschikken, zonder overigens in overbodig geëtaleer van die kunsten te vervallen.
Luister maar naar The Hut Of Baba Yaga. Onderdeel van Mussorski's Pictures At An Exhibition. Oorspronkelijk is het een pianowerk, maar in metalen uitvoering toch erg herkenbaar. Later zou de band het hele werkstuk opnemen.
De eigen composities zijn hoogst originele tracks die op een thrash/speed fundament liggen. Ze ademen dezelfde sfeer uit als het eerder aangehaalde klassieke werkje.

De tekst van nummer 8, Black Sabbath, het zal wel een tribute zijn: Herken de titels!

Sweet leaf, why did you turn around
I'm stumblin' snowblind through the trees
But what is this, that stands before me
It's an iron man of the grave
Laughing and turning the cross upside down
BLACK SABBATH
War pigs, the snout full of rat salad
They march to the electric funeral, stirin' the blood
The wizzard, wearing the boots of mine
You are my wishing well in my paranoid dreams
Laughing and turning the cross upside down
BLACK SABBATH
Back home (in hell)
Back in the streets again
Jail's gates opened and
someone wished me good luck
Where should I run to now
I once knew someone
Don't remember his name
I'm decades too late
(I) don't live today
Now I'm back again - in hell
I'm back home
I'm back home in hell
Bang! someone shot next door
Someone robbed the store
Raging war in the streets
Living undignified
Misanthropicy
Aimless creatures like me
The times, they have changed
I'm still the same
Now I'm back again - in hell
I'm back home
I'm back home in hell

Heb deze plaat de afgelopen tijd een flink aantal keren beluisterd, maar ben er niet van overtuigd dat dit een blijvertje is in huize Wizard. Muzikaal kan het ermee door, maar de het stemgeluid van de vocalist doet me heel weinig. Niets, eigenlijk.
Een aantal nummers springt er voor mij uit: Kill the Enemy, Back Home, en bovenal The Hut of Baba Yaga. Ik kende dat in de klassieke uitvoering, maar deze versie vind ik ook erg interessant. (Wellicht dat ik moet zien of ik de hele Pictures at an Exhibition van Mekong Delta kan vinden.)
Daar staat dan weer tegenover dat ik het openingsnummer en Shiva's Return niet de moeite waard vind. En Black Sabbath vind ik tekstueel een flauw nummer. En nu ik toch bezig ben: die fade in Nightmare Patrol. Brrr.

Nee, meer dan 3* kan ik hier niet aan kwijt.

Muzikaal zit het uitstekend tot werkelijk fantastisch in elkaar en progressief als de pest, om er maar een etiket op te kleven. Maar dan krijg je dat stemgeluid dat het nog moeilijker maakt om in dit album te komen. Mekong Delta was wel een buitenbeentje in die jaren.

De productie doet het geheel weinig goed. Zal hem echt nog wel vaker moeten horen voor een eerlijk oordeel. Vooralsnog smaakt dit me prima, al laat de zanger het wel es afweten. 'Black Sabbath' valt uit de toon.

Weet iemand wat de connectie van de twee gitaristen van MD en Living Death is? Ik las daar iets over op YT, maar kon er geen chocola van maken...

De cover vond ik als pubertje fantastisch en stiekem nog steeds erg leuk.

Na acht jaar dit album weer eens geluisterd. Sommige nummers kwamen me nog bekend voor, Black Sabbath vind ik nog steeds te gezocht, en de zang viel tegen. Over acht jaar weer eens proberen?