Charles Pasi - Sometimes Awake (2014)

Klinkt lekker funky dit. Sterk leunend op Stevie Wonder en in mindere mate John Mayall. Je kunt het slechter treffen.

Dit album lag voor 0,50 euro in een uitverkoop bak in Frankrijk, een Franse artiest (met Italiaanse roots) . Nooit van gehoord, maar toch maar meegenomen. Het moet het derde album zijn van Charles Pasi, een artiest die niet in een hokje te plaatsen is. Vergeleken met een jonge Tom Waits een wat middelmatige Bob Dylan, maar ook met een Randy Newman. Zijn stijl zit wat tussen jazz, blues, pop, rock , funk en soul en world in en zelfs als crooner kan hij uit de voeten. Eén ding is duidelijk, hij haalt de inspiratie uit voorgaande tijdperken, jaren 60-70. Charles Pasi componeert , speelt instrumenten waaronder mondharmonica. Mede daardoor wordt ook Stevie Wonder als inspiratiebron genoemd. De muziek is afwisselend, het kan zeer intiem klinken, maar ook reggae wordt gespeeld. Maar vooral de hele sound die zo prachtig jaren 60/70 klinkt blijft hangen. Niet alles vind ik goed, zoals ik ook niet alle invloeden uit de jaren 60/70 goed vind, maar het is wel verrassend. Teksten in het Engels, eigenlijk redelijk accentloos en de titel 'Sometimes Awake' kan ik wel plaatsen. Geen muziek voor puristen en realisten, maar voor dromers, voor het schemergebied waar veel mogelijk is.
Het Blues magazine had een zeer goed recensie voor het 4e album van Charles.
Het is niet geheel mijn 'piece of cake' soms iets te veel soul en funk, maar talentvol is het zeker En verrassend.