Leighton Meester - Heartstrings (2014)

Leighton Meester is bij miljoenen meiden beter bekend als Blair uit het inmiddels gestopte Gossip Girl. Ze ambieerde al eerder een muzikale carriere, getuige haar toevoeging bij de hit Good Girls Go Bad. Ze kreeg een contract bij Universal die leidde tot singles met onder andere Robin Thicke en Lil Wayne.

Meester brak hierna met Universal en zocht haar eigen weg op. Ze dreef weg van de electropop en koos voor de folk. Met een gitaar in de hand schreef ze Heartstrings die de basis vormde voor deze EP.

Ze brengt Heartstrings uit op haar eigen label en het is te horen dat ze zich hier wel op haar gemak voelt. De keuze om het album zonder al te veel bombarie te lanceren is vaak al een goed voorteken bij bekende sterren. De EP luistert heerlijk weg en voor zover je zoiets kan beoordelen lijkt ze echt plezier te hebben gehad bij het maken van deze liedjes.
Het resultaat is verrassend goed. Gezien het niveau van haar eerder werk zou je een pijnlijk zwakke folkplaat verwachten, maar dat is dit zeker niet. Het balanceert tussen folk en pop in en luistert heerlijk weg. De orchestratie is mooi en rijk, misschien is de productie ietwat te vol, maar verpest de nummers nergens.
Leighton heeft een mooie zachte stem en gelukkig haalt ze niet vaak vocale capriolen uit, iets waar sommige van dit soort sterren nog wel eens neiging naar hebben. Halverwege het album zakt het niveau ietwat in, met name doordat de nummers veel op elkaar lijken. Er springt niet echt een nummer bovenuit.

Ik ben erg positief verrast. Verwacht geen meesterwerkje, maar gewoon een prima plaat en verfrissing.

Mooi gezegd Tha)Sven. Ben het hier mee eens.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Leighton Meester - Heartstrings - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Leighton Meester is niet bepaald in een modelgezin opgegroeid. Toen ze werd geboren zat haar moeder nog achter de tralies en ook haar, deels Nederlandse, vader was een gevreesd drugshandelaar. De jonge Leighton Meester werd daarom vooral opgevoed door haar grootouders en vond al op jonge leeftijd een artistieke uitlaatklep.

In Nederland kennen we Leighton Meester vooral als actrice (en dan met name uit de populaire serie Gossip Girl), maar in de Verenigde Staten wordt ze ook gerespecteerd als zangeres. Haar debuut Heartstrings verscheen medio 2014 in de Verenigde Staten en is daar redelijk succesvol.

In Nederland nemen we de zoveelste zingende actrice nog niet serieus en dat is zonde. Heartstrings is namelijk een prima debuut, dat zeer in de smaak zal vallen bij de liefhebbers van lekker in het gehoor liggende Amerikaanse singer-songwriter pop.

Leighton Meester koos voor haar eerste stapjes in de muziek nog voor aanstekelijke danspop, maar heeft het roer op Heartstrings volledig omgegooid. Voor haar debuut deed de Amerikaanse een beroep op de gelouterde producer Jeff Trott, die eerder werkte met onder Colbie Caillat en Sheryl Crow. Van deze twee ligt de eerste dichter bij Leighton Meester, al kiest deze op Heartstrings gelukkig niet alleen maar voor radiovriendelijke pop.

Jeff Trott heeft het debuut van Leighton Meester voorzien van een stevige rootsinjectie, waardoor haar popliedjes zijn ontdaan van de vervelende laag plastic die zo domineert in de Amerikaanse popmuziek. Het lijkt allemaal wel wat op de popplaat die Jewel ooit maakte (0304). Nu is dat zeker niet mijn favoriete Jewel plaat, maar vergeleken met deze plaat klinkt Heartstrings ook een stuk organischer en bovendien is de muziek van Leighton Meester steviger verankerd in de singer-songwriter muziek van de jaren 70.

Alles op Heartstrings is met veel smaak gemaakt. Het geldt voor de mooie warmbloedige instrumentatie, het geldt voor de radiovriendelijke maar toch ook redelijk ingetogen productie, het geldt voor de gevarieerde maar altijd aanstekelijke popliedjes en het geldt ook zeker voor de bijzonder aangename stem van Leighton Meester.

Natuurlijk is Heartstrings geen plaat waar heel druk over moet worden gedaan, al ontstijgt het debuut van Leighton Meester de grauwe middelmaat met speels gemak. Ik heb Heartstrings zelf maanden geleden al omarmd als een ‘guilty pleasure’ en in deze categorie behoort de plaat tot mijn persoonlijke favorieten.

Nu ik de plaat heel wat keren heb gehoord hoor ik bovendien nog steeds groei en sluit ik zeker niet uit dat Leighton Meester nog eens een prachtig doorleefde rootsplaat gaat maken. Tot die tijd is Heartstrings een heerlijke ‘guilty pleasure’ en misschien zelfs wel meer dan dat. Erwin Zijleman