Silhouette - Beyond the Seventh Wave (2014)

De crowdfunders krijgen de CD twee weken eerder binnen dan de releasedatum. Dit vind ik nog eens leuk. Zit momenteel tot mijn nek in de nieuwe albums die allemaal begin november binnenkomen, maar een incidentele luisterbeurt heeft mij al verraden dat dit absoluut een tof album is geworden. Nadere inspectie volgt nog. De deluxe versie wordt geleverd met een leuke USB stick waarop talloze extra's staan, waaronder de eerste twee albums op MP3 en interviews, videoclips en teasers. Zo heb je nog eens waar voor je geld. En dan te bedenken dat ik deze CD alleen maar vooraf bestelde vanwege een gastbijdrage van Ton Scherpenzeel...

Conclusie: een enorm goede (blinde) aankoop! Freia heeft een hoop topbands onder zn hoede. Silhouette is met recht een vaandeldrager der Nederlandse prog, samen met een stel anderen. De vocale tweewerking van Brian de Graeve en Erik Laan is even wennen, maar het werkt enorm goed. Daarnaast zijn alle leden kundig genoeg om dit genre tot zijn volle glorie te laten bloeien. Rob van Nieuwenhuizen maakt hier zijn debuut als vervanger van Jos Uffing, en dat doet hij erg goed, alhoewel ik hem al had gehoord op het debuut van Incidense, dus ik wist wel dat het goed zou komen. De solo's van Erik Laan op toetsen en Daniel van der Weijde op gitaar zijn erg mooi en melodisch. De gastbijdragen van onder andere Ton Scherpenzeel (minimoog op 'Devil's Island') en Laura ten Voorde voegen enorm veel toe. Ook diverse klassieke instrumenten als de klarinet, de cello en een dwarsfluit zijn toegevoegd, wat soms wat doet denken aan Camel, en dat is alleen maar positief. Maar de songs zijn zelf ook erg variërend en meeslepend, wat voor mij een essentiële eigenschap is voor neoprog. Het album begint goed en wordt steeds beter.

Ik moet hier nog naar luisteren. Heb het album wel binnen. Waardering volgt later..

Op hun debuutalbum (A-Maze) stond al een nummer met de titel "Betray Me" en nu op het album "Beyond The Seventh Wave" staat "Betrayed" en "Betrayed Again". Welnu, ik voel me door Silhouette totaal niet bedrogen, want het album staat als een huis. Puike nummers en ze klinken lekker vol op de koptelefoon (volgens mij de beste manier om muziek te beluisteren). Ik denk dat dit album internationaal ook z'n mannetje zal staan en als ik het zo beluister is de band klaar om op de wereldpodia te klimmen. In ieder geval bezorgt dit album mij een heftig oorgasme
Ik geloof dat ik het nog maar een keer ga opzetten en dan vooral mijn favoriete nummer "Devil's Island"...

Prachtig! Stem volgt binnenkort..

Wat een prachtige plaat is het toch weer geworden. Voor de liefhebbers van neo prog een absolute must-have. Toch heb ik één absoluut verbeterpunt; dat is de productie. Het zou zeker niet verkeerd uitpakken als de band eens een goede producer in zou huren. Neem bijvoorbeeld Escape, wat zoveel beter zou klinken als daar een goede mix en mastering tegen aan gegooid zou zijn. Een heerlijke (bijna a typische Silhouette track) die veel beter en vooral vetter uit de speakers zou moeten klinken dan het nu doet. Verder is het muzikaal dik in orde en eindigt het ongetwijfeld hoog in mijn jaarlijstje. Dit zou een kanshebber zijn voor de maximale score, alleen die productie weerhoudt dat een beetje.

De voorganger beviel me toch vrij goed, maar hier kom ik maar lastig doorheen. Wederom weinig origineels te beleven en de zang blijft een zwak punt. Misschien ligt het er ook wel aan dat ik steeds meer op neoprog uitgekeken begin te raken, maar in bovenstaande commentaren kan ik me niet vinden.

Brunniepoo Wat betreft originaliteit is dit album allesbehalve aan te bevelen, maar als je houdt van neoprog is dit zeker geen verkeerde keuze. Soms moet je ook niet te moeilijk denken en niet gelijk alles willen analyseren, maar gewoon genieten als muziekliefhebber... En soms valt een album gewoon goed en soms niet.

Super album van deze band, veelbelovend en idd productie kan naar een hoger niveau, dit heb ik trouwens met meer bands, productie dient hedendaags top te zijn!

Nog een tweede poging gewaagd, maar nee, ik vind hier echt helemaal niets aan.

Devil's Island en Beyond the Seventh Wave zijn twee fantastische nummers. Prachtig.

BrunniepoozegtIk heb een zwak voor 'moods' maar dit album behoort toch ook tot hun beste werk. Je hoort wel degelijk ontwikkeling, b.v. in het vocale, zelfs zonder de afgehaakte Jos Uffing. Maar ook in het heavy gitaarwerk van de jonge en zeer talentvolle gitarist Daniel en de tempowisselingen met de verjongde ritmesectie die dit album tot een eigentijdser geheel maken. 'In solitary' vind ik met de samenzang van Erik Laan en Brain deGraeve 1 van hun fraaiste composities.

Feit blijft dat de zang voor velen in het begin altijd even wennen is. Bij de eerste beluistering valt gewoon op dat de zang zwak is, maar daarnaast technisch ook niet altijd even goed. Het valt bij het nieuwe album ook weer op; de zang moet een soort van acceptatiegrens doorstaan. Als je gewend bent aan zowel de muziek als de combinatie met de zang, dan gaat het wel. Maar ik kan mij goed voorstellen dat de mensen die dit voor het eerst horen daardoor nog wel eens kunnen afhaken.