José González - Vestiges & Claws (2015)

Every Age hier al te beluisteren!

Nou nou, na 8 jaar dan toch een opvolger!

Zin in

Mooie plaat hoor! Hier kijk ik wel naar uit (Ik heb naar een promotie exemplaar geluisterd)

Vandaag al drie keer beluisterd, mooi album!

Ik heb José González een paar jaar links laten liggen, ik vond het maar soft geneuzel. Maar sinds Cross Linx vorig jaar ben ik om, wat een prachtig concert was dat. Ik ben nog niet bekend met al zijn oude werk maar dit nieuwe plaatje vind ik na 1 luisterbeurt alvast érg fijn.

Ik word hier heerlijk rustig van, deze plaat gaat in mijn yoga-playlist

In de tussentijd heeft ie overigens twee albums uitgebracht met zijn band Junip, mocht je geïnteresseerd zijn. Vind ik persoonlijk toffer, de single Line of Fire is erg goed.

Op de luisterpaal...

Het is eigenlijk onbegonnen werk; om de dag na een snoeihard concert van The Afghan Whigs met suizende oren dit album te gaan beluisteren. De subtiliteiten van zijn spel gaan dan verloren maar ik ben een fan van de beste man en van de andere band waarin het plaatsneemt Junip. De combinatie van de warme stem, de folky akoestische gitaar en eenvoudige aankleding van de nummers met teksten die als een deken om ons worden getrokken. Het bevalt me prima. Vooral het debutalbum was zeer welkom met verrassende covers, iets wat op het 2e album werd doorgetrokken.

Dit derde album voelt vertrouwd aan en klinkt nog iets rustiger dan de voorgangers. Het klinkt allemaal weer prachtig maar tegelijkertijd blijft er weinig hangen bij de eerste beluistering. Het nummer Every Age valt iets meer op maar vooral omdat die al als single bekend is.

De mini solo in het nummer What Will samen met de uithalen zorgen dat het ook meer opvalt, plus de samenzang / gelaagde stemmen maar vooral de openingsakkoorden lijken veel op Simon & Garfunkel's Old Friends. De tribal aandoende Afterglow doet me denken aan een nummer van electro-akoestisch gelegenheidsduo Sian Evans & Simon Kingsman maar dan zonder de geweldige stem van Sian. De afsluiter Open Book en het tweede nummer Let it Carry you bevallen me ook iets meer dan de rest.

Toch bekruipt me het gevoel na 6 luisterbeurten dat dit album iets minder spannend is dan de vorige solo-albums alsmede diverse Junip albums. Van mij eigenlijk net geen 4* maar het is een groeier en dus rond ik bij voorbaat nu al maar af. Geen idee of dit album covers bevat maar in elk geval geen nummer die ik al ken en misschien is dat wel wat er hier aan ontbreekt.

José Gonzalez doet hier precies het zelfde als op alle voorgaande albums, alleen dan net wat rijker in instrumentatie en klinkt het geheel gewoon wat voller en spannender.

Fijn om weer nieuwe werk van de beste man te horen. Het klinkt vertrouwd en dat vind ik in dit geval geen slecht punt. Afijn, ik hoop dat hij nog wat extra concerten in Nederland plant.

Na twee albums met de Zweedse folk-rock band Junip keert de singer-songwriter José González terug naar het solowerk. Zijn samenwerkingen met diverse artiesten gaven hem de ervaring om zich weer te concentreren op zijn eigen talenten. Met zijn derde album Vestiges & Claws keert hij terug naar de folkmuziek, waarmee hij op zijn voorgaande albums de toon heeft gezet.

Met With The Ink Of A Ghost opent het album op ontspannende wijze, waarbij de klanken van de akoestische gitaar het ritme bepalen. Het nummer kent een eenvoudige opbouw die met de hoge zang van José een extra laag krijgt. Denkend aan de veranderingen die een leven doormaken, terwijl je loopt door een mistig en duisters landschap. De korte klanken van de gitaar gaan in Let It Carry You over in een tokkelend ritme. Terwijl je de dagelijkse spanningen van je af laat glijden zie je de schoonheid van de natuur om je heen. José zorgt voor dat stukje ontspanning dat iedereen bij tijd en wijle wel kan gebruiken. Qua instrumentatie is het erg basic en blijft de akoestische gitaar het uitgangspunt. Ook op Stories We Build, Stories We Tell blijft hij de sferische doch eenvoudige melodielijnen doorvoeren, al weet hij hier het geluid af en toe wat grauwer te maken. The Forest kent een wat vrolijker ritme, maar blijft zich vastpakken aan stukgelopen relaties. Op geen moment echt spannend al ligt de schoonheid in de eenvoud van het nummer. Leaf Off / The Cave staat in het teken van het doorgaan na moeilijkere periodes. De draad wordt opgepakt op de licht swingende melodie.

Why can’t you take the leaf off your mouth?
Now that you have the facts on your side
Take a moment to reflect who we are
Let reason guide you

Every Age is een schitterend nummer waarbij een leven doorlopen wordt. Herinneringen die emoties oproepen en veranderingen die we doorgaans meemaken. Dromen mag en hopen op een betere wereld waar iedereen zich uiteindelijk thuis mag voelen. De lange gitaarslagen in het begin van What Will gaan over in een oplopende intro, die halverwege het nummer tot een langdurige herhaling overgaan. Het getokkel op de gitaar houdt iets te lang stand, waardoor de aandacht op een gegeven moment verloren gaat. Vissel trekt de lijn der eenvoud door in een instrumentaal gedeelte dat van weinig toevoeging is op het album. De Afterglow kent niet veel variatie en maakt de weg vrij voor het slot met Open Book. Een slot dat er mag zijn, want met zijn indrukwekkende klankspel en teksten vormt het een sterk geheel. Een kort liedje dat de herinneringen van een liefde uit het verleden dichtbij brengt.

I feel just like an open book
Exposing myself in this neighborhood
Talkin’ to people as if I knew them well
Thinking that everyone has gone through different kinds of hell

José houdt het muzikaal gezien simpel op Vestiges & Claws. De klanken van de akoestische gitaar lenen zich goed voor de stem van de zanger, maar worden bij vlagen toch te vluchtig weggezet. Te lang uitgesponnen instrumentale gedeeltes laten de aandacht soms wat wegvloeien. Invloeden vanuit het singer-songwriter kamp hoor je in continuïteit door het album heen. Gelukkig weet José met enkele sterke nummers het niveau van het album enigszins op te krikken en houdt het overkoepelende thema het album bij elkaar. De toekomst zal uitwijzen of González op zijn niveau kan blijven presteren.

3,5*

Afkomstig van Platendraaier.

Hmm veel van hetzelfde op dit nieuwe album.
Ik denk dat ik er nog een paar luisterbuurten aan moet wagen want de voorganger Veneer heb ik met veel plezier beluisterd.

De tweede helft van het album valt heel goed mee.Junip, zijn band vind ik boeiender.