Kitty, Daisy & Lewis - The Third (2015)

In de officiële titel van dit album Kitty, Daisy & Lewis The Third zit een kleine woordgrap. Waarmee het gebruik van de kroontjes wordt verklaart: Lewis The Third , als ware het de naam van een koning zoals Edward VIII (spreek uit Edward The Eight).

Dit drietal uit Engeland verraste ons aan het einde van vorig jaar al met de leuke single No Action. Na de twee eerdere, leuk bevonden albums is er dus ruimte voor nummer drie. En dat ze zelf ook goed kunnen tellen hoeveel platen ze gereleased hebben bewijst de titel andermaal. Wordt het weer twaalf minuten lang naar fijne muziek luisteren van deze twee dames en heer?

De opener beloofd dat in ieder geval wel. Misschien niet verheffend, maar dat hoeft ook niet altijd zolang het maar een leuk nummer is. En dat is het. Een stuk minder te spreken ben ik over het saaie Baby Bye Bye. Een kleine miskleun? Of zet dit zich door? Het lijkt in eerste instantie het eerste te worden met het bluesy Feeling of Wonder en die fijne eerste single No Action. Daarbij verrassen ze me toch wel met het ska-achtige Turkish Delight.
Maar helaas is er ook een tweede instantie. Die benadert de mindere kant die deze plaat toch wel heeft. Het is zit ‘m dan vooral in het feit dat de nummers te weinig blijven hangen. Ik kan er daar wel een paar van noemen om de twaalf benoemde nummers volledig te maken. Good Looking Woman blijft niet hangen, It Ain’t Your Business is niet boeiend genoeg, aan Ain’t Alaways Better Your Way zit niks dat kan beklijven en Whiskey en Developer’s Disease zijn maar zo zo.
Daar tussen gepropt zitten dan gelukkig nog wel het mooie, rustige Never Get Back en het vrolijke Bitchin’ in the Kitchen. Maar ook zij kunnen er uiteindelijk ook niet voor zorgen dat het totaalplaatje toch wat naar het negatieve overhelt. Dit drietal was duidelijk beter op eerdere platen.

(bron: Opus de Soul)