Alan Fitzpatrick - The Tetra (2014)

Alan Fitzpatrick weet weer een lekker EPtje af te leveren aan het Drumcode label.

De opener, het titelnummer, ietwat afwijkend van de overige tracks, zet een intieme, haast jazzysfeer neer. Naast de pluck-synths maken de strings het plaatje compleet. Enige minpuntje in deze vind ik dat de "clap" wat domineert.

We Are Forever Young, mijn favoriet van de EP! Toen ik de "drop" voor het eerst hoorde weet ik nog dat ik het kaal vond klinken, totdat er na de zesde kick/tel een soort lage brass inkomt (vergeef me voor de termen, ik ben niet zo thuis in de benamingen van al die verschillende elekelektronische insinstrumenten ), typisch Alan. Geen bassline, maar toch iets dat het laag invult. Tezamen met de vocal-sample heeft dit een soort anthem feel. Mooi in elkaar gezet.

Op naar de laatste: 1992. Hier verscheen kort na de release een officiële videoclip van, met beelden van een begin jaren 90 rave-party of zoiets. Tof gedaan, en zeker typerend voor de drums en het orgeltje die deze track inderdaad een oldskool sound meegeven.

Drie zeer verschillende tracks die maar weer aangeven hoe veelzijdig deze producer uit de UK is. Hij heeft al redelijk naam gemaakt, ik hoop heel veel meer van Alan Fitzpatrick te mkgen horen. Goed werk!