Deze EP is een opwarmer voor het album "Stridens Hus" en begint met het geweldige, uitgesponnen "Det Fins Et Prins". Door hier en daar wat interessante tempowisselingen en de afwisseling tussen Hoest's van haat vervulde stemgeluid en enkel instrumentale stukken zorgen ervoor dat de aandacht erbij blijft. Met name het gitaarwerk vind ik erg goed in deze track.
In "Stridens Hus" gaat men naar mijn mening hier en daar te lang door in hetzelfde ritme. Hierdoor zwakt de aandacht hier en daar wat af.
"Cold" is maar liefst een cover van The Cure. Nu ben ik niet heel erg bekend met hun materiaal en moet ik eerlijk bekennen dat ik tot op heden het originele nummer nog nooit gehoord heb. De riffs klinken best goed. Lekker melodieus en voor de begrippen van deze artiest lekker luchtig. Over de vocalen in dit nummer ben ik dan weer helemaal niet te spreken. Het vage, vervormde stemgeluid klinkt maar raar en ik weet eerlijk gezegd niet goed wat ik ervan moet denken. Laten we zeggen dat het mijn ding niet is.
Met "Manndaudsvinter" gaat het gas erop in de eerste drie minuten. Lekker harde blastbeats in combinatie met Hoest's van haat vervulde grunts zorgen voor een fijn Black Metal nummer, waarbij men in de laatste minuut nog wat overhoud voor wat melodieus riffwerk.
Al met al nog een best aardige EP, al slaat hij met die cover van The Cure naar mijn mening de plank wel helemaal mis.