Pas 1 stem en nog geen bericht bij deze toch bijzondere plaat. Ik weet niet meer of ik deze muziek hoorde bij RadioNome of opvolger Spleen, programma's die begin jaren 80 veel experimentele new wave en post punk en alles wat daar bij hoorde uitzond.
Van dit album werd de overbekende Bolero van Ravel uitgezonden in een zeer specifieke versie van Eric Random, die uit de music scene van Manchester kwam. Ik was zo verrast dat ik direct bij mijn plaatselijke platenboer het album bestelde. Ik kwam er toen snel achter dat Bolero nu niet representatief was voor de rest van het album, dat veel meer Dub, industrial en elektronische muziek bevatte. Volgens mij heeft er in Vinyl nog een recensie gestaan.
Ik heb het meeste naar de Bolero geluisterd in deze prachtige versie, die naar het einde toe langzaam ontspoort in lichte chaos. 11 minuten duurt dit nummer en zeker voor die tijd een lang nummer. De andere nummers staan wel in de schaduw van dit klassieke bekende nummers, maar zijn zeker niet verkeerd. De Bedlamites zijn 9 muzikanten die Eric Random bijstaan, waaronder een violist, een hoornblazer , iemand die shakahachi bespeelt, een melodica speler, verder twee bassisten. Dat heb je wel nodig voor goede Dub muziek. Na ongeveer 40 (1) jaar dit album weer eens op de platenspeler gelegd en na zoveel jaren weer beluisterd. Echt muziek uit die begin jaren 80 met samples, grootstedelijke uitstraling, spannend en vooral verrassend. Na 40 jaar is het alles behalve gedateerd. Als ik nu al die platen die ik gekocht heb tussen 1980 en 1983 beluister valt me op dat juist die platen die toen absoluut niet hoog op mijn favoriete lijstje had staan de tijd beter hebben doorstaan dan een aantal favoriete.
Ik denk niet dat dit album nog makkelijk te vinden is, nooit heruitgegeven op cd. Eric Random moet nog twee alnums met the Bedlamites hebben uitgegeven, net zo obscuur en moeilijk verkrijgbaar als dit album. Door het gebruik van de melodica lijkt het heel in de verte ook nog wel wat op de oude Eyeless in Gaza.