Ik denk dat het beperkte animo er eerder mee te maken heeft dat dit album hier nog niet zo lang uit is en dat Rae Morris nog niet zo bekend is. Ook ik vind de eerste drie nummers het meest pakkend en ik ben ook erg gecharmeerd van Cold, het fraaie duet met Fryars. De overige nummers halen dat niveau niet, maar het zijn nu ook weer geen albumvullers. Misschien dat ik die nummers en het album nog wat meer ga waarderen, als ik er vaker naar luister.