Dempagumi.inc - World Wide Dempa (2013)

Only in Japan - wat een handige en breed inzetbare frase toch. Het land van de grote, grotere, grootste tegenstellingen en allerhande extremen - Harajuku, ero guro, yamanba, Yukio Mishima, Pinocchio 964, Hideshi Hino, Merzbow, Squirmfest, hikikomori, Ryu Murakami, pinchike, Fuji Kikaku, je kunt wel een tijdje doorgaan en alle exponenten en uitwassen van een maatschappij die nog altijd ondergedompeld is in traditionalisme proberen te noemen, maar er komt geen eind aan. Dat het muzikaal allemaal extreem kan is voor de meesten hier geen verrassing meer: Incapacitants, Hijokaidan, Merzbow, The Gerogerigegege, Kaoru Abe, Masonna, Hanatarash, Endon - één of meer van deze namen komt u inmiddels vast bekend voor. Dat het echter ook in de mainstream relatief extreem kan worden is echter misschien verrassender en tenminste bijzonder.

Uit deze extremere mainstream is één naam inmiddels onderdeel geworden van the collective (un)conscious trouwens: Kyary Pamyu Pamyu werd jaren geleden een kleine meme-hype toen de in suiker en glitter gewentelde stuiterpop van Pon Pon Pon (en de bijbehorende video, natuurlijk) opeens wat traction kreeg (zo was het een tijdje een populair onderwerp van reaction video's - immers niks zo leuk als je eigen bekrompenheid tentoonspreiden voor de rest van het interwebs). Kyary is raar, vreemd en ongewoon en zeker voor wie conventionelere fabriekspop gewend is is het allemaal maar bijzonder en raar en vreemd en ongewoon.

Sindsdien is Kyary Pamyu Pamyu's ster ook buiten Japan rijzende, met officiële releases in het Westen (een unicum voor J-pop-artiesten) en endorsements van o.a. Katy Perry, Grimes, Charlie XCX en Elite Gymnastics. Zowel met haar uiterlijk als haar muziek steekt ze er erg tussenuit en dat mag op aardige wat hippe credits rekenen. In haar thuisland hoort Kyary Pamyu Pamyu overigens gewoon in de (verder hartstikke hippe, hoor) mainstream en is ze een familievriendelijk idool voor zesjarige meisjes. (Om maar te zeggen, dat extreme is dan maar weer vrij relatief.)

Stop je Kyary Pamyu Pamyu echter in een blender met een paar lijntjes cocaïne, een vat energydrink en een halve vrachtwagen suiker en mix je dit alles op de hoogste snelheid dan is het resulterende papje - al draaiende op de hoogste snelheid - denpa (ook wel dempa), een parapluterm voor allerhande hieperdepieperdehyperactieve stuiterpop die, ja, natuurlijk only in Japan kan bestaan. Een beetje denpa-liedje zit vol tempo- en stemmingswisselingen, hyperactieve arrangementjes, onzinnig en razendsnel gebrabbel en gepiep en vooral héél, héél veel energie. (Met mijn zusje had ik het er eens over dat de betere denpa een soort pop-equivalent van chaotische hardcore á la Converge is.)

De absolute supersterren van de denpa zijn/waren (controversieel!) Dempagumi.inc. Ergens tussen 2013 en 2016 waren ze op hun hoogtepunt en slingerden ze het ene na het andere geweldige nummer de wereld in. Tracks als W.W.D, W.W.D Ⅱ, Den Den Passion, FD2 ～レゾンデートル大冒険～, Chururi Chururira, バリ3共和国 en ノットボッチ...夏 behoren zonder enige twijfel tot de denpa-canon en laten perfect horen waarom denpa zo'n ontzettend geweldig hoekje muziek is. Op dit debuutalbum (een aantal singles en een mini-album gingen het nog voor) wordt de belofte van de gekte nog het meest ingelost (al is de opvolger ook geweldig). Slechts heel soms is er ruimte voor wat relatieve rust en komen er tracks die voorbij die als iets traditionelere J-pop klinken. Daaromheen wordt onophoudelijk met tomeloze energie gestuiterd en gescandeerd en gespetterd. Last maar zeker niet least bevat deze plaat ook nog een gestoorde cover van Sabotage (jep, van de Beastie Boys).

Naast de gekte die Dempagumi op muzikaal gebied voortdurend op raketsnelheid genadeloos in je tedere smoelwerk bombardeert zit het ook visueel geweldig in elkaar: de clips van W.W.D en W.W.D II zijn bijvoorbeeld echt belachelijk episch en ook een clip als van Chururi Chururira is hyperkinetisch en fantastisch gemaakt. De afgelopen jaren zijn er helaas wat core members vertrokken (Moga! Eimi! NEMU! ), overigens inmiddels weer aangevuld en uitgebreid - ooit gestart met 5, op het hoogtepunt met 6 en inmiddels met 9 leden. De meest recente plaat DEMPARK!!! (JA MET HOOFDLETTERS EN DRIE UITROEPTEKENS NATUURLIJK!!!) haalt het hoge niveau van World Wide Dempa en WWDD zeker niet, al zitten ook hier nog wat geweldige tracks tussen zoals het superleuke MIKATAせずにはいられないっ！. Hoe dan ook, de ADHD-muziek van Dempagumi ligt helemaal in mijn straatje, gewoon geweldige shit dit.

Vanwege een bericht in het Kpop forum ben ik eens gaan kijken naar je top 10 Sven, en voila, nu zijn we hier. Wat een leuke recensie voor de meest hyperactieve en zoetste muziek die ik ooit heb gehoord. Vooral het stuk over het vat energydrink en de vrachtwagen met suiker toverde een glimlach op mijn gezicht.

Only in Japan, inderdaad. Toegegeven, als westerling moet je wel een tikkie gek in je hoofd zijn om dit album (of een aantal liedjes) te waarderen. Ik geniet in ieder geval van sommige liedjes op dit album en de opvolger. Op dit album is mijn favo Denden Passion.

Maar het kan dus nog krankzinniger. Dank voor het noemen van die namen. We gaan op onderzoekspad.