Swamp Dogg - The White Man Made Me Do It (2014)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Swamp Dogg - The White Man Made Me Do It - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het afgelopen jaar zijn met enige regelmaat reissues verschenen van werk dat op één of andere manier is gerelateerd aan de Amerikaanse muzikant en producer Swamp Dogg.

Op deze BLOG stonden eerder dit jaar de schitterende platen van Sandra Phillips en Wolfmoon in de schijnwerpers; twee platen die werden geproduceerd door Swamp Dogg en bovendien platen waarop het alter ego van Jerry Williams Jr. een stevige vinger in de pap had.

Eigen werk van Swamp Dogg kreeg ik tot dusver nog niet in handen, tot The White Man Made Me Do It op de mat viel.

Swamp Dogg begon in de jaren 60 als producer en wist al snel een uniek geluid te creëren. Het is een geluid dat bestaat uit flink wat ingrediënten, maar Southern soul en psychedelica vormen de belangrijkste bestanddelen van de muziek die Swamp Dogg produceerde en uiteindelijk ook zelf ging maken. Dat leverde met name in de jaren 70 een aantal obscure soulklassiekers op.

Een aantal van deze klassiekers werd eerder dit jaar opnieuw uitgebracht, maar The White Man Made Me Do It valt in een hele andere categorie. Het is immers een gloednieuwe plaat van de inmiddels 72-jarige Swamp Dogg.

Nu bracht Swamp Dogg na zijn beste jaren, de jaren 70, wel vaker platen uit, maar deze waren helaas vaak van een vrij bedenkelijk niveau. Op The White Man Made Me Do It heeft Swamp Dogg echter zijn oude vorm hervonden en verrast hij met een soulplaat waar de vonken van af vliegen.

The White Man Made Me Do It bevat 14 tracks en het zijn 14 tracks die uit de speakers spatten. Swamp Dogg kiest op zijn nieuwe plaat voor een moddervet soulgeluid met lekker veel blazers, maar dit geluid verrijkt hij vervolgens met uiteenlopende ingrediënten. Aan de ene kant zijn er de funky impulsen die doen denken aan Prince of Sly Stone in hun betere jaren, aan de andere kant de meer psychedelische toevoegingen van met name keyboards en gitaren.

Funky gitaren, een swingende ritmesectie, moddervette blazers en spacy gitaren en keyboards. Het is goed voor een bijzonder geluid, dat vervolgens nog wat eigenzinniger wordt door de vocalen van Swamp Dogg, die op 72-jarige leeftijd nog verrassend goed bij stem is. Swamp Dogg kan nog altijd zingen als de groten in het genre en draagt zijn teksten hiernaast deels voor, wat zijn muziek een bijzondere lading geeft. Het is een lading die herinnert aan zijn jaren 70 werk, dat ik ook maar direct beluisterd heb (en dat voor een deel op Spotify is te vinden).

Swamp Dogg maakt op zijn nieuwe plaat opwindende soul en het is ook nog eens opwindende soul met een boodschap, want Swamp Dogg is niet vies van zwaar politieke teksten die misstanden in de Verenigde Staten aan de kaak durven te stellen.

Een aantal tracks begeeft zich nadrukkelijk buiten de gebaande paden, maar Swamp Dogg is op The White Man Made Me Do It ook niet vies van Southern soul dat zo lijkt weggelopen uit de jaren 60 en 70.

Swamp Dogg laat op zijn nieuwe plaat niet alleen horen dat hij nog altijd prima songs kan schrijven, maar laat ook horen dat hij op boeiende wijze in de songs van anderen kan kruipen, ook als het gaat om platgetreden paden als You Send Me (van Sam Cooke).

Om de feestvreugde nog wat te vergroten komt de plaat ook nog eens met een bonus-disc vol andere artiesten uit de stal van Swamp Dogg, Het smaakt allemaal naar veel meer.

In 2014 zijn flink wat prima soulplaten verschenen. Deels van jonge honden en deels van oude meesters. Er zit er echter niet één tussen die zo verpletterend mooi, indrukwekkend en urgent is als The White Man Made Me Do It van Swamp Dogg. Wat een come-back. Erwin Zijleman

Swamp Dogg zal voor menig soulliefhebber geen onbekende naam staan. Deze man stond als producent en songwriter achter successen van menig artiesten en wist daarnaast ook zelf nog eens erg goede platen uit te brengen in de jaren ’60 en ’70. Vooral dat laatste decennium was zijn glorietijd. Hij is ondertussen 72 jaar en niet kapot te krijgen. Zijn stijl ligt veelvuldig in de southern soul die gestoeld op een stevige lik blues. De groove is op elk nummer instant aanwezig. Swamp Dogg bewijst dat hij nog steeds een ijzersterke plaat neer kan zetten met deze ingrediënten. Muzikaal en tekstueel rijk met lekker veel blazers en een erg fijne ritmiek. Een topplaat!