George Benson - In Your Eyes (1983)

Toevalligerwijs aangekomen (gekregen in een stapeltje afdankers). Eigenlijk had ik weinig verwachtingen; het album komt uit de tijd dat ik zo´n beetje alles volgde dat uitkwam in het genre, en dit gold als de tegenvallende opvolger van het Give Me The Night album. Ik kende de single (niet meer zeker welke het was, ik meen nr 3) en het openingsnummer, dat een nauwelijks te dragen cover is van het Roberta Flack nummer. Vooral de trendy semi-disco productie, niet passend bij de compositie, en de blazersarrangementen zijn storend.

Maar ik hoorde het album dus nooit in zijn geheel tot aan vandaag. En wat blijkt: als je nummer 1 overslaat resteert een uiterst plezierige easy listening LP in de Jazz/R&B crossover sfeer, met 4 en 10 als uitgesproken juweeltjes.

Je merkt dat Benson hiermee (weer) voor de crossover naar pop gaat. Als je dat geen probleem vindt, is dit best een leuk album. Ik vind overigens de Roberta Flack cover ook een plezierige versie en passen in de poppy jazz songs die Benson hier over het algemeen brengt.

Dertien (!) jaar later overkomt mij hetzelfde: ik kreeg wat platen cadeau van een familielid dat 'er toch niets meer mee deed'. "En jij bent toch van de LP's?"

Op zich past deze artiest wel bij mijn voorkeuren, maar ik houd vooral van de jazz- en fusiongitarist George Benson. Zijn commerciële doorbraak met het door Quincy Jones geproduceerde Give me the night kan ik nog prima verteren, maar iets zei me dat zijn werk daarna wel aan de (aal)gladde kant werd.

Mijn verwachtingen kwamen dus overeen met die van sq. Ik bezit nog de bescheiden hitsingle Lady love me one more time (idd nummer 3 dus), maar daar hield mijn kennis van dit album wel mee op.
Het valt me mee, aangenomen dat je geen Breezin' part II verwacht: redelijk sophisticated popsongs, die nog niet al te zeer worden gedomineerd door syndrums (wat op latere GB-platen wel het geval zou zijn. Alleen Inside love (wat volgens mij ook nog een single was) heeft zo'n vervelende Kashif-productie die midden jaren tachtig gemeengoed zou worden in de R&B).

Benson is geen groots zanger, maar kan zich met dit repertoire prima redden. Als je het carrièreverloop van George Benson accepteert voor wat het is, is dit best een genietbaar album voor de late uurtjes. Waarbij de afsluiter toch een bescheiden hoogtepuntje is - want jazzy en instrumentaal, weliswaar soft, maar niet te gelikt. Zo zie je maar: verlang ik toch terug naar de jazzgitarist die George Benson ooit was.

Voor mij wel een van de beste, misschien wel de beste van George Benson.
In your eyes had er van mij wel af mogen blijven. Anders werd het een 4 sterren plaat.
Super productie met grote namen.
Opname en persing van de lp zijn ook erg goed.

Begin jaren 80 Soulshow muziek!!