George Benson - While the City Sleeps (1986)

"You make me shiver"...lekker nummer..."Kisses in the moonlight" ook. Niet alle songs vind ik even leuk, toch wel vaak gedraaid.

-3-

Madonna noemt al de beste nummers. Redelijk album van mijnheer Benson.

Super-gelikte, commerciële popplaat van meestergitarist George Benson. De man die er eind jaren zeventig achter kwam dat hij met compacte popsoul en vocale nummers een veel groter publiek kon bereiken dan de instrumentale jazzfunk die hij tot die tijd maakte. En dus verschoof het accent geleidelijk naar een meer vocale inbreng en compactere, herkenbare popsongs met een kop en staart. Ten nadelen van zijn grote instrumentale vakmanschap, want dat George Benson een heerlijk riedeltje fusion-gitaar kan spelen, had hij tegen die tijd allang bewezen.
Jammer dat zijn gitaartechnische kwaliteiten daardoor slechts te horen bleven in korte licks en een enkel gitaarsolootje die zijn popsoul omlijstten. Dit album vormde de culminatie van die ontwikkeling, waarna hij geleidelijk weer terugkeerde naar zijn roots.

Is het daarmee een slechte plaat? Zeker niet, als je tenminste van het soort commerciële popsoul houdt dat midden jaren tachtig veelvuldig door zwarte artiesten werd gemaakt. Naast zijn vaste man Tommy LiPuma zijn de producers van dienst hier Narada Michael Walden en Kashif, en hun productiestijl is onmiskenbaar (denk bijvoorbeeld ook Whitney Houston rond diezelfde tijd).
Dat pakt goed, maar wel commercieel uit op relatief sterke uptempo nummers als Shiver, Teaser en de titeltrack. De ballad-achtige stukken kabbelen wat teveel voort, al is de single Kisses in the moonlight wel een aardig zwijmelnummer. In elk geval een stuk beter te pruimen dan zijn vorige tranentrekker Nothing's gonna change my love for you. Al kan mijn mening daarover ook negatief beïnvloed zijn door de veel bekendere coverversie.

Natuurlijk kreeg Benson van de critici ook bij deze plaat het verwijt dat er geen instrumentaal nummer op staat dat de kwaliteit van zijn gitaarspel illustreert. Daar had hij zelf wat aan kunnen doen, want zo'n nummer was wel degelijk voorhanden. Op de B-kant van de single Kisses in the moonlight staat zo'n nummer: Open your eyes. Een nummer dat enerzijds laat horen wat een fabelachtige jazzgitarist Benson nog steeds is en dat anderzijds gewoon prima aansluit bij de algehele sfeer van dit album. Had een mooie afsluiter geweest. De totale speelduur van zowel LP als CD zou er niet door in gevaar gekomen zijn.

Hij had het desnoods als een bonustrack alleen op de CD kunnen zetten, een - overigens door mij niet bepaald toegejuichte - praktijk die in de beginjaren van de CD heel gewoon was. Gemiste kans dus, want daarmee is dat nummer een beetje verloren gegaan. Het is nu uitsluitend op de B-kant van die single te vinden, en aldus een kostbaar kleinood voor de liefhebbers.

Prima analyse gaucho en grotendeels met je eens. Ben van mening dat Benson in de loop der jaren te gladjes is geworden. Zag hem in 2022 op NSJ en ben na een paar nummers, enigszins teleurgesteld, naar andere optredens gaan kijken.

Dat Open Your Eyes kende ik niet. Dacht dat je wellicht In Your Eyes bedoelde, maar onder de link die je hebt geplaatst vond ik inderdaad dit instrumentaaltje.

Zag dat Dee Dee Bridgewater hier ook een versie van heeft opgenomen voor haar album Just Famlly uit 1978. Klinkt best wel fijn met haar stem erbij......
Dat hele album met prima muzikanten als o.a. Abe Laboriel, Stanley Clarke, Harvey Mason en George Duke is trouwens de moeite waard. Zo ontdek ik nog weer wat leuke muziek op deze toch al zonnige donderdag.