Jorn Lande & Trond Holter - Dracula: Swing of Death (2015)

Lande heeft er al een behoorlijk lange en redelijk veelzijdige carrière erop zitten. Omdat ik zijn materiaal soms best wisselvallig vond heb ik me eigenlijk nooit echt helemaal in zijn werk verdiept.
Met dit conceptalbum wist hij alleen wel mijn aandacht te grijpen. De voorstukjes klonken veelbelovend en de thematiek van het album bevalt me zeer.
Daarom deze vandaag maar eens een aantal keren beluisterd en ik moet zeggen dat hij niet teleursteld. Vooral het langst durende nummer van de plaat (Queen of the Dead) gooit hoge ogen op door de prachtige wisseling van Lande's stem naar bombastische instrumentatie om af te sluiten met geweldig soleerwerk van de gitarist. Maar er staan meer toppers op dit album. Zo was "Walking on Water" een goede keuze voor de (promo) video, want wat een geweldige track is dit zeg! Vooral de vocalen van Lande vlammen echt geweldig op dit nummer. Wat een stemgeluid heeft die man zeg!
Verder vind ik het ingetogen begin van "Masquerade Ball" echt prachtig. Vooral instrumentaal springt dit stuk eruit door sfeervol pianospel. En ook de vocale bijdrage van zangeres Lena Fløitmoen is noemenswaardig. Vooral op de track "Into the Dark" krijgt ze goed de kans om haar schitterende stemgeluid te laten horen.
Dit is gewoon een heerlijk bombastisch en melodieus metal album geworden. Klasse!

Ben een fan van het eerste uur en ik ben dan ook zeer benieuwd naar dit nieuwe Lande project

Mijn eerste kennismaking met werk van Jorn Lande en wel meteen een sterk album. Bijlange niet zo duister als Nosferatu, maar met de piano, de soms cabaret-achtige melodieën en manier van zingen weet Lande een passende sfeer bij het Dracula thema op te roepen.

Wauw! Wat een geweldig album! Jorn Lande is natuurlijk een van de betere zangers van de huidige rock/metal scene, maar het is altijd maar hopen dat hij vergezeld wordt van muziek die net zo goed is. Hier is dat totaal geen probleem. Enorm heerlijke heavy rock met theatrale lagen eroverheen. Ik moet soms zelfs aan Meat Loaf denken met die koortjes op 'Swing of Death' of 'Save Me'. Wel een stuk steviger, uiteraard. Ook mooi dat het verhaal van Dracula niet in de eerste plaats als horror-verhaal wordt gepresenteerd, maar als een erotische dans tussen Tepes en Mina, zoals in het boek. Die zangeres die Mina speelt, Lena Fløitmoen (zoals ik hierboven lees), heeft ook een geweldige stem. Even kijken of ik wat meer van haar kan vinden.

Een album wat lekker in het gehoor ligt met een paar mooie uitschieters zoals: Walking on Water & Queen of the Dead die ik zonder twijfel nog veel vaker ga draaien.
De nummers met de zangeres zijn mooi, maar grijpen mij op de 1 of andere manier toch minder.
De completen doen mij soms denken aan Meat Loaf en dat is toch weer net iets minder mijn cup of tea, ook klinken deze nummers over het algemeen wel erg veel naar elkaar maar Swing of Death & River of Tears vind ik nog wel leuk!

Niet geheel een album voor mij, maar tegelijkertijd wel weer toppers zoals alleen Jorn die kan maken! Trond Holter is een mooie aanvulling op hem en zijn ruwe gitaar sound kan ik waarderen.

3* voor nu.

Een sterk album door de gebundelde krachten van Jorn Lande en Trond Holter. Ik had hier over gelezen voor ik het album had gehoord en bijna verwachtte ik het zoveelste symphonische metal album met alle cliches die er bij horen: instrumentale tussenstukken, lange intro's en songs die boven de 10 minuten kunnen uitstijgen. Niet dat daar iets mis mee is, maar ik was aangenaam verrast dat dit meer voelde als een stevig metal album met een symfonisch tintje.

De nummers zijn kort en krachtig, de focus ligt op de gitaren en ijzersterke vocals, en de strijk stukken liggen vaak meer in de achtergrond als een subtiele toevoeging om alles tot een mooi geheel te brengen. Jorn Lande is ook weer fantastisch en in mijn oren een van de beste metal vocalists van dit moment. De vrouwelijke vocals vind ik persoonlijk iets minder, maar zeker niet slecht.

De grootste 2 redenen waarom ik dit album niet hoger dan een 3,5 heb gegeven: Enkele nummers zijn snel vergeten als ze zijn afgelopen, en het album verliest voor mij toch aan kracht als die een paar keer is geluisterd. Dit is iets wat met veel albums gebeurt, maar in sommige gevallen kun je een album blijven luisteren en blijft het je raken en facineren, en dat is hier niet het geval voor mij. Verder vind ik dit gewoon een mooi en sterk album geworden die zeker nog regelmatig zijn weg naar mijn cd speler zal vinden.

Favoriete tracks:
- Walking on Water
- Swing of Death
- Save Me

"I'll paint the world with the blood from the hands of your god."