Captain Beefheart and His Magic Band - The Legendary A&M Sessions (1986)

Oef, WAT IS DIT GOED ZEG!!!!
Een meester herken je aan zijn vakbekwaamheid: zoals Picasso met het Realisme begon, begon onze Don met zijn oer-interpretatie van de Rock 'n Roll waar wij, dank God op de blote knieen, met dez plaat getuige van kunnen zijn........en dat al halverwege de jaren '60....dat zegt genoeg!

Lol... dit is niet slech ja, ik verhoog van 2.5* naar 3.0*

OK, had effe nie verwacht via dit medium iemand te treffen met 13th Floor Elevators in z'n lijsie! Effe dus uit een ander vaatje tappuh......
Vast ook bekent met de 'Nuggets-serie' waar beide grootheden op staan (naast o.a. Electric Prunes, Standells, The Leaves, Chocolate Watch Band, Music Machine, Sonics!, The Hombres en Sam The Sham & His Bullies!). Vraag me dan toch af hoe de rating plaatsvindt: Elevators 5 vs. The Captain (Don) 3............kan bijna nie waar zijn......
N.b. Goe Lijsie!

she lives way down in diddy-wah-diddy ...

Diddy Wah is idd bekend, echter de overige nrs op deze plaat mogen er stuk voor stuk ook zijn (oer-interpretatie van de R&B van toen). The Liner Notes bij deze plaat nog eens doorgenomen: het was 1965 toen Don en zijn (college)maten met deze (cover)nummers de eerste echte stappen zette richting het vele legendarische werk wat later zou volgen. Deze nrs zijn destijds dus opgenomen en dus later ('86) op mini-LP verschenen.

Grappig om te lezen welke muzikale inspiratiebronnen deze 'Magic Band Leden' toendertijd hadden: Lightin' Hopkins (ken ik (nog) onvoldoende), Howlin' Wolf (Blues-grootheid) en JIMMY REED (BLUES-GIGANT voor mij). Door deze plaat in de jaren '90 dus ook op Reed gestuit en ben onze Don daar ook nog steeds dankbaar voor.... Las later echter ook, ik meen dat het te maken had met de eerste LP van de Stones ('Rolling Stones') dat ook Mick en zijn maten Jimmy als belangrijke inspiratiebron noemden.....toch vreemd dat toch zo weinigen deze bluesartiest kennen.....

Ik snap wel dat A&M met deze nummers dacht een goede Amerikaanse tegenhanger van de Stones te contracteren... Rete strak en het swingt de pan uit, niet veel minder(al dan wel strakker) dan de Stones aan de andere kant van de plas.


Geen van deze nummers kwamen op het debuut 'Safe as Milk' terecht, wat een behoorlijk freaky blues plaatje was, in tegenstelling tot deze EP/demo's. A&M gaf enkel een single uit van Diddy Wah Diddy.

Safe as Milk verscheen op Buddah(MGM) en gaf het startschot voor een lange en vreemde trip, het oeuvre van Don van Vliet is.

Opvallend is ook hoe sterk de eigen composities zijn op dit album, dat zijn uit mijn hoofd 'Who Do You Thing Your Fooling?', 'Frying Pan' en 'Here I Am, I Always Am'.

Wel jammer dat dit alles maar 11 minuten duurt.

Vind dit niet zo bijzonder, en zelfs een beetje teleurstellend. Een typisch jaren zestig plaatje eigenlijk, dat slechts opvalt door die rare stem van the Captain.Niets dat preludeert op de geniale gekte van Trout Mask Replica of Ice Cream For Crow. Slechts voor de volledigheid maakt het nog deel uit van mijn verzameling.

Is ook helemaal niet zo bijzonder, gewoon de allereerste stapjes van Beef op muziek pad, blijft over... een prima uitvoering en een prachtige stem waardoor het toch boven het gros uitsteekt van wat er anno 1965 (!) op de markt verscheen.... geniaal werd het later pas....

Het bijzondere zit 'm in de wijze van uitvoering geven aan (reeds bestaand) materiaal op de wijze hoe dat destijds (BEGIN JAREN '60) door Don en zijn mannen werd gedaan. Dat was en is voor die tijd bijzonder, niet exceptioneel en vernieuwend, dat werd zijn werk pas later. Wat mij in Beefheart aantrekt is juist zijn eigen, intense, benadering van reeds gebaande wegen. Zijn latere experimenteerdrift kan ik, op gezette tijden, waarderen maar zeker niet dagelijks (Trout is voor mij NO GO). Deze plaat daarentegen kan ik elke dag wel opzetten: een sublieme uitvoering van een 5-tal prachtige nummers.

N.b. Zal u niet verbazen dat ik (ook) een groot liefhebber ben van de eerste 2 platen van de Rolling Stones: tot in perfectie uitgevoerde eigen interpretatie (covers) van bestaande blues-nummers waarmee zij de zwarte blues een groot eerbetoon gaven.