Revolution Saints - Revolution Saints (2015)

Van alle "supergroup" albums ben ik toch wel het meest nieuwsgierig naar deze. Met Deen Castronovo, Jack Blades en Doug Aldrich heeft deze groep een aantal zeer getalenteerde muzikanten.
Castronovo doet de lead vocals, hier en daar bijgestaan door Blades.
Er is al een video uitgebracht van "Turn Back Time" en ik moet zeggen dat ik het geweldig vind klinken.
Een album om naar uit te zien!

Ik ben hier ook ontzettend nieuwsgierig naar! De single beloofd alvast veel goeds. Wat een geweldig nummer zeg!! Ik heb Castronovo een aantal keer een nummer horen zingen tijdens een Journey optreden en dat ging 'm verrekte goed af. Wat een verborgen zang talent!

Op papier moet dit een verrekte dikke plaat zijn. Deen en Jack nemen samen de leadvocals voor hun rekening, en dat zijn alvast twee sterke vocalisten.

Doug Aldritch scheurt er zoals gebruikelijk op los, dus dat belooft ook wat. Daarbij is Deen een drummer van jewelste.

Eigenlijk mis ik Tommy Shaw in het geheel.

Er is een lyric video voor "Way to the Sun" verschenen. Pff, wat kan Castronovo zingen zeg!

Gauw ff kijken! Bedankt voor de tip

"Back on My Trail" heeft nu ook een video en het klinkt ge-wel-dig als je het mij vraagt. Hier kijk ik echt naar uit!

Is gewoonweg sprekend JOURNEY. De drummers zingt en heeft zeer goed geluisterd naar de vorige Journey zangers!! klinkt heerlijk

Revolution Saints - Back on My Trail (Official / 2015 / Deen Castronovo, Jack Blades, Doug Aldrich) - YouTube

Sorry quote mezelf

Deen komt uit Journey en zong ook in Journey, dus invloeden lijken me logisch.

Maar er zijn meer invloeden, ook van Night Ranger.

Klopt de gitarist heeft daarin gespeeld

Nee dat is Jack Blades, de bassist! De gitarist (Doug Aldrich) heeft o.a. bij Dio en Whitesnake gespeeld.

Het nummer back on my trail hoor ik toch heel erg JOURNEY..( wat is totaal niet erg vind en ben zeer benieuwd naar de overige nummers)

En Hurricane. In elk geval op één plaat. En die rockt toch een partij!

Ja, uiteraard zijn er Journey invloeden te horen (vooral op het nummer "Dream On"), maar toch weten de mannen hun eigen gezicht aan deze AOR te geven. Castronovo zingt de sterren van de hemel en weet vooral in de prachtige ballad "Don't Walk Away" dit zieltje te raken. Verder staat het scheurende gitaarwerk van Aldrich ook lekker prominent in de mix. Zo worden we tijdens albumopener "Back On My Trail" al gelijk getrakteerd op energiek soleerwerk.
Een sterk album dat mijn verwachtingen prima heeft kunnen waarmaken. De bonus tracks vullen eigenlijk niet echt iets toe. De originele versie van "You're Not Alone" is een duet tussen Castronovo en Pineda en bij de twee bonus track varianten zingt of Pineda of Castronovo het in zijn geheel. Instrumentaal zijn de nummers gelijk, waardoor je dus eigenlijk gewoon nog een keer naar bijna precies hetzelfde nummer aan het luisteren bent.
Bij de bonus track versie van "Way to the Sun" gebeurt hetzelfde, maar dan met het gitaarwerk. De verschillen zijn ook in deze track niet echt noemenswaardig.
Verder is dit gewoon een prachtige plaat die ik haast op ieder moment wel zou kunnen luisteren.

Je mag dit album eigenlijk niet met Journey vergelijken, wat ik onbewust toch doe. Gitarist kan mij zeker bekoren ook de zang is van (hoog) niveau, maar toch.........
Heb ik het allemaal al eens gehoord. Niet slecht, maar de echte vlam slaat maar gedeeltelijk over. Misschien moet ik het album nog een paar keer draaien en is de plaat groeiende

Zingen Jack en Deen niet allebei op deze plaat? Kan me niet voorstellen dat Jack niet ook zingt.

Jack doet de achtergrondvocalen, dus die hoor je een stuk minder goed dan Deen.

Dat vind ik dan weer jammer. Nou ja, eerst maar eens horen.

Kan denk ik alleen niet tegen de nieuwe Thunder op.

Wat een power-plaat zeg. Het gitaarwerk is om te smullen, zoals altijd als je Aldrich een beetje volgt/kent. Deen klinkt erg richting Steve Perry, en dat is een goed ding. Ik houd van de manier van zingen. Verder zingt Jack Blades op Turn Back Time en Way to the Sun. Drumwerk is overdonderend en agressief maar in tegenstelling tot de nieuwe Toto-plaat, niet té lawaaiig.

Songwriting is in orde, maar dat kan ook niet anders als Allessandro del Vecchio meeschrijft. Hij is ook eigenlijk het vierde bandlid, want hij speelt toetsen en produceert de boel. Niet iedereen is even blij dat tegenwoordig del Vecchio bijna alle Frontiers-platen bij elkaar pent. Hij zal intussen wel duizenden songs hebben geschreven. Zodoende klinken op een gegeven moment alle Frontiers-platen het zelfde (luister maar eens naar bijv. de laatste Hardline of LRS). In elk geval liet Del Vecchio wel Deen, Jack en Doug de boel in spelen, en niet door zijn eigen band, wat de plaat toch meer een eigen gezicht geeft, dan andere recente Frontiers-releases.

How Do I Mend a Broken Heart is trouwens een cover van Eclipse. En Martensson schrijft trouwens ook mee aan Dream On.

Als de plaat in 2014 was uitgekomen, was het misschien bedolven door andere AOR-releases, maar zo in 2015, met minder concurrentie, kan deze plaat best hoog in de eindlijstjes terecht komen.

Bonustracks voegen inderdaad weinig toe, en zijn zelfs bijna ergerlijk. Want zo vaak een nummer horen, wordt vervelend. Ik denk dat ik ze maar verwijder uit mijn iTunes, zodat ik de plaat gewoon lekker op repeat kan laten staan.

Normaal gesproken word ik enthousiast " van dit soort muziek". Naar mijn smaak net even te bombastisch. Eerste luisterbeurt er bijna opzitten en ik moet zeggen de klasse druipt er van af. Ondanks dat het niet helemaal mijn smaak is kan ik dit wel waarderen. Stem volgt mogelijk later.

Wat is dit een dijk van een cd zeg.Vanaf de eerste luisterbeurt helemaal ingepakt door heerlijke Journey sound, de prachtige zang van Dean Castronovo (Hear Forever!) en top gitaarwerk van Doug Aldrich. Van vlotte rockers tot mooie rockballads, alles klinkt prachtig.

Ik heb deze band een half jaar geleden ontdekt. Vooral Turn Back Time kwam vaak in mijn automatische playlist voorbij. Het viel me op hoe goed er gezongen werd.
Inmiddels draai ik dit album regelmatig. Het is gewoon echt goede, degelijke en melodieuze AOR.

Sinds 2022 zijn Jack Blades en Dough Aldrich geen lid meer, maar Joel Hoekstra (een van mijn favoriete hardrock / AOR gitaristen) en Jeff Pilson zijn toegevoegd aan de band.