The Quill - In Triumph (2006)

The Quill is een Zweedse hard/stoner rockband. Rockt lekker maar klinkt af en toe erg gepolijst. Dit album heeft wel een aantal ontzettende knallers in de gelederen. Broken Man, Slave/master en vooral Man in Mind zijn daar het voorbeeld van.

De zanger werkt alleen op mijn zenuwen met zijn egocentrische teksten en eeuwige herhalende uithalen. Maar ik raad dit album toch aan voor mensen die van jaren 70 rock en stonerrock houden.

Dit vind ik veruit het beste werk van de band tot nu toe.

Zo'n zuivere rock n roll dat ze eigenlijk stoner noemen, maar goed.

Slave/Master is puur klasse ! Ge-wel-dig nummer !
Merciless Room is ook memorabel.

4,5/5

Vanaf de zijlijn heb ik dit bandje altijd wel gevolgd. Niet dat ik alle platen van dit collectief in de platenkast heb staan, maar de wijze waarop de heren hun inspiratiebronnen eren komt wel sympathiek over. Het is jaren 70 wat de klok slaat, daarnaast schroomt men ook niet om een dosis Stoner en een vleug Seattle in de blender te gooien. Dat tezamen levert een heel degelijk plaatje op. Schaf The Quill niet aan als je zit te wachten op vernuftige details of grensverleggende riffs, maar dat is ook niet erg en dat hoeft ook niet. The Quill weet eigenhandig het geluid van Sabbath, Purple en Soundgarden tot een redelijk geheel te smeden. Wat The Quill in mijn ogen echter vaker opbreekt; door een gebrek aan afwisseling sleept het materiaal net te vaak aan. In Triumph kan het sterke niveau van de eerste helft van de plaat niet vasthouden, hoewel afsluiter Down zich daar wel aan kan meten. Zanger Magnus Ekwall zit trouwens wel regelmatig tegen het randje aan, de man is an sich een goede zanger maar vergt wel enig geduld van de luisteraar. In Triumph vormt in mijn ogen de beste worp van de heren, al is al vanwege de heerlijke productie van dit schijfje.