James McMurtry - Complicated Game (2015)

Het album is hier integraal te streamen.

Eerste luisterbeurt bevalt me erg goed, merci.

Hier is een recensie over het album te lezen : James McMurtry: Complicated Game | www.johnnysgarden.nl

Als ik op Spotify op ontdekken klik dan kom ik deze man regelmatig tegen. Elke keer als ik een album aanklik heb ik het al gauw bekeken. Hetzelfde gebeurde met dit album toen ik hem voor het eerst hoorde. McMurtry blijkt echter geen artiest om even snel een nummer van te beluisteren. Er zijn genoeg artiesten die direct aanslaan. Bij McMurtry moet iets meer moeite gedaan worden. Dat heb ik vooral vandaag eens even gedaan en jawel, het album begint te groeien. Ik ben hier nog niet klaar mee. En waarschijnlijk moet ik daarna zijn hele oeuvre bij langs. Ach, er zijn ergere dingen.

Wat een machtig mooie plaat heeft James McMurtry weer gemaakt! Een waardige opvolger van Just Us Kids. Nog een paar keer luisteren voordat ik sterren ga uitdelen. Toch jammer dat ik niet naar het concert in de Tolhuistuin kon...

Meesterwerk!

Maar geen vijf sterren ?!

Meesterwerk in de dop. Als ik dat over een jaar nog vind, dan verhoog ik naar vijf.

Maybe u can start here, mate !

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: James McMurtry - Complicated Game - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De uit Fort Worth, Texas, afkomstige Amerikaanse singer-songwriter James McMurtry debuteerde al in 1989, maar viel mij voor het eerst op in 2005, toen zijn achtste plaat Childish Things verscheen. Deze plaat werd in 2008 gevolgd door het geweldige Just Us Kids, maar sindsdien was het helaas vrijwel stil rond de al lange tijd vanuit het Texaanse Austin opererende singer-songwriter.

James McMurtry is inmiddels de 50 gepasseerd en levert met Complicated Game een in allen opzichten ingetogen plaat af. Waar James McMurtry op zijn voorlopige meesterwerk Just Us Kids fel uithaalde naar president George W. Bush en zijn politiek, zijn de observaties op Complicated Game milder en persoonlijker. Ook in muzikaal opzicht is Complicated Game ingetogener dan zijn voorganger(s).

James McMurtry laat op zijn nieuwe plaat een grotendeels akoestisch geluid horen, maar het is wel een geluid dat bijzonder fraai is ingekleurd. James McMurtry opent Complicated Game met een akoestische gitaar en zijn stem in een track die in eerste instantie vooral doet denken aan de protestzangers uit de jaren 60. Naarmate de track voller wordt ingekleurd met banjo en strijkers schuift James McMurtry op richting Springsteen’s Nebraska. Dat is voor veel rootspuristen helaas nog altijd geen aanbeveling, maar voor mij persoonlijk is het een maatstaf voor muziek in de buitencategorie.

Op Complicated Game houdt James McMurtry zijn geluid vrijwel over de hele linie sober. De al eerder genoemde instrumenten worden incidenteel bijgestaan door piano, orgel, een pedal steel en een ritmesectie, maar Complicated Game wordt nooit een hele uitbundige plaat, buiten hooguit één track waarin een rol is weggelegd voor een elektrische gitaar en bluesy licks.

Het past allemaal uitstekend bij de wijze waarop James McMurtry zijn songs voordraagt. Op Complicated Game vertelt de Amerikaan verhalen en het zijn verhalen die zowel opvallen door hun inhoud als door de bijzonder fraaie wijze waarop ze muzikaal worden ingekleurd. McMurtry is nooit gezien als een heel groot zanger, maar op de vocalen op Complicated Game valt weinig tot niets aan te merken.

Complicated Game is een plaat die vrij makkelijk overtuigt met mooie klanken en lekker in het gehoor liggende songs met gevoel voor traditie, maar wanneer je de plaat wat vaker hoort merk je dat dit veel meer is dan zomaar een aangename of goede plaat.

Dat James McMurtry een laatbloeier is wordt wel duidelijk wanneer je naar zijn discografie kijkt, maar dat de Texaan 7 jaar na het geweldige Just Us Kids de lat nog eens hoger zou kunnen leggen hadden waarschijnlijk maar weinig muziekliefhebbers van hem verwacht.

Complicated Game is een plaat die in het begin heerlijk voortkabbelt, maar de songs van James McMurtry worden steeds indringender en ook steeds urgenter. James McMurtry opereert al een aantal decennia in de schaduw van de grootheden in het genre, maar met Complicated Game levert hij een plaat af die deze grootheden graag gemaakt zouden hebben. Dat Complicated Game in rootskringen de afgelopen weken is onthaald als een waar meesterwerk wekt dan ook geen verbazing. Er valt bovendien niets, maar dan ook helemaal niets op af te dingen. Grootse plaat. Erwin Zijleman

509 worden telt mijn tekstverwerker, maar waar blijft je zelfkritiek ? Met minder dan de helft had je hetzelfde kunnen zeggen. Vorm én inhoud blijken weer eens één ! Want ook inhoudelijk rammelt het.

& Het had zo mooi kunnen zijn ! Metacritic telt al zeven recensies die meer hout snijden. En met een search engine als Google of Yahoo is het niet moeilijk om daar een veelvoud van te vinden.

Na het lezen van jouw post kan ik je alleen maar aanraden om in het vervolg wat meer bronnenonderzoek te doen voor je zo'n breedsprakig (& m.i. inhoudsloos) verhaal plaatst!

James McMurtry vedient beter ! Maar hij staat helaas niet alleen !

Ruim 500 woorden & niets zeggen. Heb je al eens gedacht aan een loopbaan in de politiek ?

En nu verwachten we natuurlijk van jou wel een compacte en inhoudelijk niet rammelende recensie die hout snijdt en gebaseerd is op uitvoerig bronnenonderzoek!

Ik lees Erwins besprekingen altijd met plezier en hoop dat hij er nog heel lang mee doorgaat.

130 woorden gebruiken om te zeggen dat je het niets vindt.

Beetje jaloers op de productiviteit van Erwin, Vento Vivimus? Die stukjes van Erwin lees ik graag, en je kritiek vind ik een beetje overbodig. Je geeft zelf 4*, vandaar mijn conclusie.

On-topic: inderdaad een mooi album met karaktervolle liedjes en een instrumentale begeleiding die mij in ieder geval zeer boeit. Alleen, de stem van McMurtry wil me tot op heden niet echt pakken.
Nog een paar keer luisteren dan maar, hetgeen niet echt een straf is.

Ben je op het juiste forum? Zo gaan muziekliefhebbers toch niet met elkaar om. Als je een dergelijke mening hebt over iemands schrijfcapaciteit, verwacht je op zijn minst een inhoudelijke post over jouw mening van dit album.

130 woorden heb ik nodig om inhoudelijk te onderbouwen waarom ik je commentaar op dit album ondermaats vind. Blijkbaar heb jij méér dan 500 woorden nodig om je mening daarover te motiveren..

Hoe het ook kan laten - naast de kritieken op Metacritic - dichter bij huis ook Rein van de Berg en Yvo Zels zien op Johnnysgarden.nl en op rootstime.be.

Begrijp niet goed waar die opmerking vandaan komt, maar voor een singer/songwriter als James McMurtry, voor wie de teksten minstens zo belangrijk zijn als de muziek, is het onzinnig om het album te bespreken zonder de teksten te kennen. En daarvoor moet je ze toch op zijn minst hebben gelezen.

Helaas heeft mijn platenboer de cd nog steeds niet kunnen leveren en ontbreken de lyrics op James' officiële website en op websites als cowboylyrics, metrolyrics en lyricsfreak. Zodra ik het gevoel heb dat ik iets zinnigs & origineels over dit album weet te melden laat ik dat zeker niet na. Maar er zijn helaas al genoeg critici die een ander napraten.

Een onzinnige opmerking. In principe ga ik uit van het spreekwoord 'Schoenmaker blijf bij je leest'. Maar als iemand de pretentie heeft zich te presenteren als muziekrecensent mag hij m.i. ook als zodanig worden beoordeeld. En dan ga ik ervan uit dat zijn opmerkingen hout snijden. Uit zijn commentaar op mijn eerste post blijkt dat de criticus zelf erg slecht tegen kritiek kan.

The Hickory Report - James McMurtry

Beweert Erwinz dat hij een geweldige recensist is? Volgens mij schrijft Erwinz zonder pretenties en volledig kosteloos zijn mening op een blog.

Je kan het eens of oneens zijn met zijn mening over het album, maar wanneer je iemand aanpakt op zijn (in jouw ogen) onkunde als recensist zeg je eigenlijk dat je zijn mening niet serieus neemt.
De vraag aan jou is hierbij: Mag je alleen je mening verkondigen als die volgens jouw maatstaven is verwoord?

Natuurlijk niet, maar als iemand een mening verkondigt, ga ik ervan uit dat hij die ook op een behoorlijke manier onderbouwt. Hoe meer de meningen verschillen, hoe levendiger de discussie.

Als ik overigens zie hoe vaak ik EZ's mening tegenkom op de websites van online cd-winkels, dan vraag ik me af in hoeverre zijn meningen wel zonder pretenties en (volledig) kosteloos zijn.

Ik heb sterk het vermoeden dat we hier te maken hebben met een weinig kritische broodschrijver... Ik kan me daar natuurlijk in vergissen, maar als mijn vermoeden klopt, dan is zijn objectiviteit natuurlijk ver te zoeken en dan zou ik dat ook het liefst vermeld zien.

Vento Vivimus:
meningen over muziek zijn per definitie subjectief.En verder vind ik dat sommige users veel te serieus (en pretentieus) doen over de muziek die ze beluisteren. Als een berichtje over een album (door sommige users steevast "recensie" genoemd) mij op een bepaald spoor zet, is de intentie van de betreffende user geslaagd - vind ik althans. Dat sommigen er een hele wetenschap van willen maken is hun goed recht, maar doet mij wel eens glimlachen.

De beste stuurlui (en azijnpissers) staan aan wal zullen we maar zeggen. Het is zo gemakkelijk om kritiek te spuien. Als je zoveel kritiek hebt, schrijf zelf dan eens een recensie over het album, die volgens jou hout snijdt. De laatste tijd kom ik regelmatig nogal negatieve berichten van je tegen, het is te hopen voor je dat je winterdepressie gauw over is

Je vergist je inderdaad.

Wat een zinloze discussie en dat naar aanleiding van zo'n mooie plaat.

Ik ga me, ondanks het feit dat ik alleen maar loze beschuldigingen zie, niet verweren. Als je mijn niet wetenschappelijk onderbouwde stukjes niet wilt lezen moet je het maar niet doen. Ik lees ook geen recensies die ik niet kan verdragen.

Verder gaat deze discussie compleet langs me heen. Wat een pretentieus gezwets.

De teksten mail ik je graag toe overigens. Ik heb ze wel gezien en zeg er nog iets over ook.

Ga alsjeblieft lekker door Erwin! We zitten hier niet bij de Volkskrant.
Prima plaat van een artiest die ik eigenlijk nog moet ontdekken. Je vergelijking met Nebraska maakte me nieuwsgierig; ik vind deze plaat wel een stuk minder duister.

Ja dat las ik ook in Erwin's stukje en ook dat vergelijkingen met Nebraska geen aanbeveling voor veel rootspuristen zou zijn. Ik heb nog nooit een rootspurist, wat dat ook moge zijn, Nebraska af horen kraken. Lijkt me toch voor elke roots liefhebber een absoluut meesterwerk. Is Nebraska niet gewoon een rootsplaat? Vind ik eigenlijk wel. Hoe dan ook, de vergelijking van Nebraska met deze plaat is niet alleen vergezocht, die is er gewoon niet. In de verste verte niet. Dan kun je elke plaat met een akoestische gitaar wel met Nebraska vergelijken. Ook qua sfeer heeft het geen enkel raakvlak met Nebraska.

Ik ken volop rootsliefhebbers die niets van Springsteen moeten hebben, inclusief Nebraska

Wat ik wilde zeggen is dat de plaat van James McMurtry me in het begin deed denken aan de protestzangers uit de 60s maar hier apostrof richting rootsplaten uit de jaren 80. Nebraska is daar een ijkpunt, maar met deze plaat heeft deze van James McMurtry inderdaad niet veel te maken.

Na diverse malen luisteren begint dit album steeds meer te groeien bij mij. Wat een goede liedjes, potverdorie, en de instrumentale omlijsting is bovendien heel erg spannend. Aan de lekker krachtige stem van McMurtry raak ik bovendien steeds meer gewend. Spannende plaat, die ik echter graag over mijn speakers zou willen beluisteren.Mijn platenhandelaar had nog nooit van McMurtry gehoord, maar gaat onderzoeken of hij het album kan bestellen.Keeping my fingers crossed...

Op Wow HD nu te koop voor 11,89 en anders voor 13,99 : WOW HD Nederland - wowhd.nl
Je kunt daar eventueel ook met Ideal betalen, dus je hebt geen creditcard nodig. Bovendien betaal je geen verzendkosten ondanks dat het uit HongKong komt. Duurt even, maar komt (in mijn geval) altijd aan. Er zijn trouwens een hele hoop andere albums van hem ook nog te koop.

Bedankt voor de tip, Lura, want ik vermoed dat ik na Complicated Game ook zijn voorgaande album(s) ga proberen. Hoewel ik zijn naam wel kende was het beluisteren van McMurtry er tot op heden namelijk niet van gekomen. Er is ook zo ontzettend veel goede en interessante muziek, die uit allerlei hoeken en gaten komt aangewaaid.