Visage - Orchestral (2014)

Twee van de classic hits van de 80s staan op naam van Visage: 'Mind of a Toy' en 'Fade To Grey'. Voorman Steve Strange wist toen een groep van creatievelingen rondom zich te scharen die later terug te vinden waren bij andere 80s helden, Gary Numan, Ultravox en Culture Club om er maar een paar te noemen. Maar zij waren daar alleen bij voor de eerste 2 albums, na het onsuccesvolle derde album werd het stil.

Bijna 30 jaar daarna was er dan vorige jaar een comeback. Maar die kan evenzeer tippen aan het succes van toen. Dus leeft Visage voort bij de gratie van verzamelalbums. Die komen er in diverse vormen en steeds vaker kijken bands naar een orkest voor een herbewerking te maken van hun hits. De Sparks deden dit bijvoorbeeld in 1997 al met succes op 'Plagerism'. Vaak werden de oorspronkelijke gitaar en drumpartijen weggelaten en rekruteerden zij ook enkele gast-artiesten om het karakter van een nummer nog verder om te gooien. Dat leverde een prachtig resultaat op alhoewel alleen de fans en critici dit wisten te waarderen.

Dit album is Steve Strange's poging om hetzelfde te doen met zijn erfenis. De essentie van de oorspronkelijke nummers is prima behouden gebleven maar de nieuwe versies zijn vooral op hun best in de minder bekende nummers. Er is gekozen om de stuwende drumpartijen zo veel mogelijk te behouden waardoor het orkest soms klinkt als een laagje dat er bij zit. Vaak zijn de oorspronkelijke synth partijen nu door (echte) blazers of violen vervangen. De nummers klinken wel alsof ze bijna geheel opnieuw zijn opgenomen of zelfs een live studio registratie zijn. Soms klinkt het ook of er een echte drummer is. Het resultaat is vooral goed in de onbekendere nummers. Bij nieuwe versies van 'Fade to Grey' en 'Mind of a Toy' vraag ik me of waarom ze zo gemaakt zijn. Ik zou nog meer van het orkest gebruik hebben gemaakt. Slecht is het resultaat niet als je eenmaal na een paar nummers gewend bent geraakt aan het nieuwe geluid. Zo goed als de Sparks productie is het niet maar fans kunnen zich hier prima mee vermaken.

Kan interessant zijn, ik zal er eens achteraan gaan

een hele mooie cd werkt altijd met een goed orkest
daarom geef ik een 4

Jammer dat de beste man 2 maanden na de release is overleden. RIP Steve Strange