Modern Talking - Ready for Romance (1986)

Brother Louie

*flashback*

1992..eerste vakantie samen met mijn toen nog toekomstige eega naar Turkije. Heerlijk appartement, mooi uitzicht op zee vanaf ons ruime balkon...na een hele dag strand óf na een excursie was het 's avonds heerlijk rustig genieten daar. Dachten we! Er zat echter een klein barretje beneden in het appartementencomplex waar ze helaas in het bezit waren van maar één enkel cassettebandje....je raadt het al....14 dagen deze ellende!

Atlantis is Calling (S.O.S. for Ruby!)

Bedankt, Brother Louie

Wat voor lui werkte daar achter de bar?

Klasse album. De heren hebben met deze album een van de beste Modern Talking albums neergezet.
De heerlijke synthesizerklanken in de nummers laten je iedere keer weer genieten.

Dit album heb ik eens lange tijd geleden gekregen. Alle nummers van Modern Talking lijken zó op elkaar, steeds diezelfde gladde synthesizersound, hetzelfde ritme en dezelfde melodielijnen. Eén nummer van Modern Talking op een hitcompilatie kan voor mij nog, maar als je een heel album van hen moet horen wordt dat stierlijk vervelend. Na een kwartier luisteren krijg je de indruk dat je het ganse album hebt gehoord.
Uiteindelijk vind ik de hoes nog het mooiste.

Luc M heeft volkomen gelijk.Deze gladjakkers maakten eigenlijk steeds hetzelfde nummer met een kleine afwijking in de melodielijn.
Stom vervelende kitscherige muziek.

Tja, ik vind dit het slechtste album die ik gehoord heb van Modern Talking. Brother Louie is een track die ik iets te veel heb gehoord. De teksten zijn te veel van hetzelfde en te veel cliche. De beats vind ik daarin tegen erg verslavend, maar tegelijk ook erg fout. De zang gaat wel, al heb ik gelezen dat het refrein niet door Dieter Bohlen werd ingezongen, maar door achtergrondzangers. Die achtergrondzangers konden wel goed zingen, maar Thomas Anders is een redelijke zanger.

Ben het met bikkel en luc eens. Er staan 7 nummers te veel op zo'n album, het is allemaal het zelfde patroon. Tel daarbij op telkens maar afgezaagde teksten als ready for romance, break my heart, love you, stay with me tonight, baby, lady hold me en en en.. en dan kun je de hele albums wel dromen. Met maar liefst drie keer HEART tussen de titels waren ze inderdaad ready for romance. Ik kan echter er niet omheen dat het lekker pakkende nummers zijn. Variatie was deze heren wereldvreemd, maar ze wisten hun muziek verdomd goed te verkopen. -en nog steeds-

Modern Talking is misschien wel het foutste wat de jaren tachtig de muziek heeft gebracht en tegelijkertijd ook enorm succesvol. Dieter was de drijvende kracht achter dit duo. Hij schreef de muziek, teksten en produceerde het geheel en Thomas mocht de mooie jongen uithangen, die niet onaardig kon zingen trouwens, maar wel wat verwijfd. Dat mannen zichzelf net zo gingen verzorgen als een gemiddeld model, begon niet bij Beckham, maar bij Thomas Anders. De glans van de lak van zijn gemanicuurde nagels, springen bijkans van de foto af op de binnenhoes.
Van Modern Talking ken ik alleen de hits en dat wilde ik eigenlijk ook zo houden, maar toch uit nieuwsgierigheid deze lp uit de kringloopbakken gevist. Maar bevestigt toch wat ik dacht. De formule werkt geen heel album lang. Brother Louie en Atlantis is Calling zijn goede herhalingsoefeningen van hun beproefde recept. Vooruit doe daar Only Love Can Break My Heart of i.a.w. You're My Heart, You're My Soul part 313 en in mindere mate Angie's Heart bij en het hart loopt over.
De rest is vulling en niet noemenswaardig.
Het zou zo maar eens kunnen dat Amy McDonald het kunstje van Modern Talking heeft afgekeken. Want haar muziek is ook niets meer dan een herhaling van zetten.

Het beste album van Modern Talking. Wat je ook van het duo vindt, een eigen sound hadden ze, en die is hier qua ontwikkeling op zijn hoogtepunt. Lekkere vette synthsounds en (zeker voor Modern Talking-begrippen) vrij afwisselende songs

eerlijk is eerlijk, dit kan gewoon echt niet, en dat is nou volgens mij de kracht van Modern talking: een kopie van een kopie en daar een kopie van en dan eindeloos (12 albums lang) op ddor varieren, en een slordige 100 miljoen (!!!!!) albums verkopen...
Geniaal!

Allemaal waar, maar Atlantis is calling vind ik toch een heuse popklassieker. Geweldige, onsterfelijke song!

De singles zijn goed, daarbuiten is het meestal opvuller. Geen album band