Empire - The Raven Ride (2006)
mijn stem
3 stemmen
Verenigd Koninkrijk / Duitsland
Rock
Label: Metal Heaven
-
The Raven Ride (4:24)
-
Breathe (4:41)
-
Carbon Based Lifeform (4:05)
-
Satanic Curses (5:02)
-
Al Sarit - the Bridge to Paradise (5:15)
-
What Would I Do? (4:44)
-
Changing World (4:36)
-
Maximum (3:53)
-
I Can't Trust Myself (4:05)
-
The Devil Speaks, the Sinner Cries (4:55)
0
geplaatst: 26 juni 2024, 13:58 uur
Nog geen reacties bij dit werkje van Martin. De man die de eervolle maar loodzware taak had om Ozzy en Ronnie te vervangen bij Sabbath.
Hij is daar naar mijn mening met verve voor geslaagd. Martin is gezegend met een heerlijke stem en zet deze lijn door bij zijn andere bands/zijprojecten en/of samenwerkingsverbanden.
Met The Raven Ride maakt Tony net als bij voorganger Trading Souls fijne ouderwetse hardrock die tegen metal aanschurkt.
De originaliteitsprijs zal de band niet winnen, voor de moderne rockliefhebber zal dit schijfje ontzettend belegen aanvoelen, voor mij is dat juist deels de kracht van deze worp.
Toegegeven; het niveau ligt nooit schrikbarend hoog, daarvoor spelen teveel songs zich op midtempo af, echter de zang van Martin, de slepende grooves, en de verzorgde songs maken dit tot een genietbare schijf. Een echt slecht nummer telt The Raven Ride niet, hoewel de rek er naar Al-Sarit wel uit begint te raken, zeker tegen het einde kost het moeite om de aandacht erbij te houden.
Conclusie; een prima eerste helft vs een zwakke tweede helft maakt alsnog een dikke voldoende.
Hij is daar naar mijn mening met verve voor geslaagd. Martin is gezegend met een heerlijke stem en zet deze lijn door bij zijn andere bands/zijprojecten en/of samenwerkingsverbanden.
Met The Raven Ride maakt Tony net als bij voorganger Trading Souls fijne ouderwetse hardrock die tegen metal aanschurkt.
De originaliteitsprijs zal de band niet winnen, voor de moderne rockliefhebber zal dit schijfje ontzettend belegen aanvoelen, voor mij is dat juist deels de kracht van deze worp.
Toegegeven; het niveau ligt nooit schrikbarend hoog, daarvoor spelen teveel songs zich op midtempo af, echter de zang van Martin, de slepende grooves, en de verzorgde songs maken dit tot een genietbare schijf. Een echt slecht nummer telt The Raven Ride niet, hoewel de rek er naar Al-Sarit wel uit begint te raken, zeker tegen het einde kost het moeite om de aandacht erbij te houden.
Conclusie; een prima eerste helft vs een zwakke tweede helft maakt alsnog een dikke voldoende.
* denotes required fields.
* denotes required fields.