It Bites - Eat Me in St. Louis (1989)

Het album begint met een leuke gimmick, het eerste nummer begint zoals een gemiddeld rocknummer eindigt: alle intrumenten die samen een bak herrie maken.
Over het geheel doet het album wat gedateerd aan, maar er zitten een paar juweeltjes bij, The Ice Melts into Water, en Charlie, dat een beetje aan Mike Oldfield doet denken.

Er is een gelimiteerde versie met als extra zo'n klein CD'tje, zoals je dat wel vaker zag in de beginjaren van de CD, met daarop drie nummers.

Deze cd betekende een iets te abrupte koerswijziging, voor mijn gevoel. Er staan zeker goede nummers op zoals Underneath Your Pillow, Let Us All Go en Sister Sarah, maar de rauwheid van de lead vocals en de soms wat rommelige productie voorkomen dat eenzelfde magie als op Once Around The World bereikt wordt. De kenmerkende en mooie samenzang is gelukkig niet verdwenen en levert hier en daar zelfs mooie contrasten op met de stem van Francis Dunnery.

Werd meteen enthousiast toen ik het album hoorde. De stem van Francis Dunnery werkt aanstekelijk. Je kunt na enige luisterbeurten de songs zo meezingen.
Zijn veel poppy elementen in verwerkt, maar desondanks zeker de moeite waard.
Ben benieuwd naar hun nieuwe album in 2008.

Nieuw album is wel zonder Francis dacht ik dan? Ik dacht dat Joni Mitchell nu de zanger is. Ik wist eigenlijl helemaal niet dat er een nieuw album aankomt. Leuke verrassing dus dit jaar

De zanger heet John Mitchell, niet Joni. Wanneer het album uitkomt weet ik ook niet maar in de IO pages (aanrader!) stond dat er dit jaar een nieuw album arriveert. In juli komen ze ook naar Nederland (Zoetermeer)

Goede opvolger van "Once around....", maar deze is meer rock georienteerd, hoewel de prog invloeden er nog steeds zijn. Ik heb de limited edition, met een mini-CD-tje, met drie bonus nummers. Dit zou voor lange tijd de zwanezang zijn voor It Bites. Francis ging op de solotoer, maar heeft daarmee nooit veel potten kunnen breken.

Was ook nog even de gitarist in de backing band van Robert Plant....

Stevige symfopop plaat, wat wat mij betreft altijd erg hoge ogen heeft gegooid.

Te pop voor rockliefhebbers en te rock voor pop-liefhebbers, vandaar maar 22 liefhebbers op Musicmeter.

Ik draai deze plaat altijd met veel plezier.Het drumwerk is lekker stevig. En tja Francis is een veelzijdig zanger en een waanzinnig gitarist.

Zijn solowerk ligt mij ook zeer. Het neigt nog meer naar pop.

Bestaan hier meerdere versies van? Ik heb een exemplaar met een totaal afwijkende tracklist (10 tracks, beginnend met Calling all the heroes)

Die versie heb ik toentertijd op de kop getikt in Londen, hier was de cd toen nauwelijks te krijgen. Als je naar It Bites vroeg bij je lokale platenboer, keken ze je aan alsof je debiel was ofzo.

Eigenlijk beschouw ik Eat me in St. Louis als een kleine miskoop: ik had The Ice Melts into Water op de radio gehoord en was helemaal in de veronderstelling dat dit album hetzelfde zou klinken als dit nummer. Niet dus.....

Maar goed, met The Ice Melts into Water en in mindere mate Charlie heb je toch twee mooie nummers in je collectie!