Progmetal is niet echt mijn ding maar op zijn tijd kan ik het wel waarderen. Spires leerde ik een paar jaar geleden kennen op een lokaal festival maar de twee cd's die ik bij hen kocht maakten geen echt grote indruk, daarvoor waren de Opeth-invloeden ook echt te groot. Met The Whisperer heeft Spires gelukkig een belangrijke stap in de goede richting gezet.
Elsewhere vormt met strijkers en fraaie harmoniezang een mooi intro voor het titelnummer, dat tevens het beste nummer van de plaat is. Ook de dreigende opener, met goed gebruik van cello en viool, is zeker de moeite waard. De overige nummers doen me wat minder, At his Behest en Primal Revelation zijn me te veel metal, The Fevered Spirit blijft gewoon niet echt hangen. Maar goed, veertig minuten uitstekende progmetal is voor mij meer dan vodoende.