SOTO - Inside the Vertigo (2015)

"Inside the Vertigo" is de nieuwe plaat van Jeff Scott Soto en zijn band. Hij bracht deze uit op de verjaardag van zijn inmiddels overleden ex-collega Marcel Jacob van Talisman.
Wat kan je van deze plaat verwachten? Melodieuze muziek die schommelt tussen hard rock en heavy/power metal. Maar er is veel meer te horen op deze plaat.
Scott's vocalen deden me om onverklaarbare redenen wat aan Nickelback denken (want na herbeluistering van enkele van hun nummers kon ik maar weinig gelijkenissen ontdekken).
"Final Say" begint met een redelijk zwaar gitaargeluid en diepe vocalen. Grunge is het woord dat in me opkomt als ik zou moeten omschrijven wat er te horen is. "The Fall" klinkt door de melodielijn iets lichter, maar ook hier zijn de Grunge invloeden nog wel goed te horen. Net na de helft van het nummer worden we op de eerste lekkere gitaarsolo getrakteerd (iets dat we later in het album nog wel een keer te horen kregen). Sterk gitaarwerk van Jorge Salan.
"Wrath" is het eerste nummer dat wat duidelijker de kant van Metal opzoekt. Zwaar gitaargeluid en een aantal fijne uithalen van Soto.
De twee nummers die volgen zetten deze lijn mooi voort, maar ze worden opgevolgd door de grootste verassing van dit album. "End of Days" is een bijna 9 minuten durend epos(!) (even ter vergelijking: de overige nummers klokken allemaal nog onder de 5 minuten).
Het nummer begint lekker ingetogen en Soto's vocalen klinken hier echt geweldig. Zo halverwege komt er echter een lekkere tempowisseling die ingezet word door (wederom) sterk soleerwerk van de gitarist. De laatste minuten zijn wederom wat rustiger. Die orkestrale bombast kan ik wel waarderen en ook hier geniet ik dan met volle teugen van. Het klinkt namelijk... als een echt orkest (het is waarschijnlijk een keyboard). Hierdoor valt het gelijk ook op hoe mooi vol de productie van deze plaat is.
Verder bevat de plaat nog een aantal sterke nummers, zoals de lekker heavy power ballad "When I'm Older".
Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet enorm veel van Scott's werk ken (heb weleens het debuut van Talisman beluisterd volgens mij), maar deze plaat heeft mijn aandacht vastgegrepen.
Een aanrader voor de liefhebbers van melodieuze hard rock/heavy metal. Voor mij één van de beste platen die ik dit jaar tot dusver gehoord heb.

Gave CD. Ik hoor veel vergelijkingen met de eerse CD van Wicked Maraya.