THEESatisfaction - EarthEE (2015)
mijn stem
13 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop / R&B
Label: Sub Pop
-
Prophetic Perfection
-
No GMO
met Taylor Brown
-
Planet for Sale
-
Blandland
met Ishmael Butler
-
Fetch / Catch
met Taylor Brown
-
Nature's Candy
-
EarthEE
met Shabazz Palaces, Porter Ray en Erik Blood
-
Post Black, Anyway
-
Universal Perspective
-
WerQ
-
Sir Come Navigate
met Tendai Maraire
-
Recognition
met Shabazz Palaces en Erik Blood
-
I Read You
met Erik Blood
0
geplaatst: 26 maart 2015, 18:13 uur
Makkelijk maken ze het ons niet bij THEESatisfaction. Jeetje, wat een naam zeg en hoe moeten we in hemelsnaam uitspreken? Dat was al mijn gedachte bij hun geslaagde debuut awE NaturalE en is in de tussentijd nog niet veranderd. Die titel van het album alleen al is een tongbreker, hoe moet dit?
Ten tijde van debuut sprong THEESatisfaction goed in op de toen heersende trend waarin electronische, eclectische en dromerige beats werden gecombineerd met R&B-zang op falsettostem. Af en toe een rapper hier en daar en je hebt een album vol. Juist zij brachten in die wirwar van artiesten ook echte kwaliteit met zich mee.
Die mening werd gedeeld met meerder personen en die debuutplaat werd dan ook algemeen als sterk en succesvol ervaren. Dan is die druk van een tweede plaat natuurlijk hoog. Lang hebben ze niet echt op die tweede plaat laten wachten. Ze lijken er vol ingedoken te zijn, met het zelfde mistige mysterieuze sfeertje.
Singles kwamen er wel uit voor dit album, maar dat is toch niet de manier om naar THEESatisfaction te luisteren. Juist niet zelfs! Bij het debuut bleek als dat hun platen echt moet zien als één geheel. Ze zijn goed in het creëren van een eenduidige sfeer. Losse nummers werkt dan gewoon niet. Dan krijg je nooit de bedoelde lading en intentie mee. Dat is op EearthE niet anders. Dit is niet een album dat je nummer voor nummer moet bespreken. Dit is een album waarbij je uit moet leggen dat de producties en de sfeer de leading role hebben. Dat zijn de hoofdpersonen in de muziek van THEESatisfaction. Vocalen toevoegen is leuk, maar dat is niet de grote kracht van hun muziek. Vocaal gezien is het vaak maar saai en vlak. Vocaal gezien wordt je nooit ergens écht verrast of omver geblazen. Soms is een toegevoegde rapper zelfs zwak (zoals op Blandland).
Daarom luid mijn conclusie als volgt: ben je op zoek naar een album die zich bediend van sfeervolle electronische beats met R&B zang en een sporadische rapper daarop dan zit je goed bij THEEsatisfaction. Vond je hun debuut erg sterk, dan kan je aan dit vervolg aan geen buil vallen. Al moet ik wellicht een slag om de arm nemen door te zeggen dat het debuut overall gezien wel sterker was.
(bron: Opus de Soul)
Ten tijde van debuut sprong THEESatisfaction goed in op de toen heersende trend waarin electronische, eclectische en dromerige beats werden gecombineerd met R&B-zang op falsettostem. Af en toe een rapper hier en daar en je hebt een album vol. Juist zij brachten in die wirwar van artiesten ook echte kwaliteit met zich mee.
Die mening werd gedeeld met meerder personen en die debuutplaat werd dan ook algemeen als sterk en succesvol ervaren. Dan is die druk van een tweede plaat natuurlijk hoog. Lang hebben ze niet echt op die tweede plaat laten wachten. Ze lijken er vol ingedoken te zijn, met het zelfde mistige mysterieuze sfeertje.
Singles kwamen er wel uit voor dit album, maar dat is toch niet de manier om naar THEESatisfaction te luisteren. Juist niet zelfs! Bij het debuut bleek als dat hun platen echt moet zien als één geheel. Ze zijn goed in het creëren van een eenduidige sfeer. Losse nummers werkt dan gewoon niet. Dan krijg je nooit de bedoelde lading en intentie mee. Dat is op EearthE niet anders. Dit is niet een album dat je nummer voor nummer moet bespreken. Dit is een album waarbij je uit moet leggen dat de producties en de sfeer de leading role hebben. Dat zijn de hoofdpersonen in de muziek van THEESatisfaction. Vocalen toevoegen is leuk, maar dat is niet de grote kracht van hun muziek. Vocaal gezien is het vaak maar saai en vlak. Vocaal gezien wordt je nooit ergens écht verrast of omver geblazen. Soms is een toegevoegde rapper zelfs zwak (zoals op Blandland).
Daarom luid mijn conclusie als volgt: ben je op zoek naar een album die zich bediend van sfeervolle electronische beats met R&B zang en een sporadische rapper daarop dan zit je goed bij THEEsatisfaction. Vond je hun debuut erg sterk, dan kan je aan dit vervolg aan geen buil vallen. Al moet ik wellicht een slag om de arm nemen door te zeggen dat het debuut overall gezien wel sterker was.
(bron: Opus de Soul)
0
geplaatst: 16 mei 2015, 17:21 uur
De esthetiek is heel tof, maar uiteindelijk ben ik niet zo heel erg enthousiast over EarthEE, al weet de plaat me zeker te vermaken. Het probleem is eerder dat door eenvormigheid de aandacht snel verslapt, maar diezelfde aandacht wordt geregeld toch weer getrokken door de fijne funky instrumentaties. De parallel met Lese Majesty van Shabazz Palaces is trouwens opvallend: ook niet van deze plaat, ook opgezet als één geheel, maar als ik er bij Lese Majesty uitlig kom ik er ook niet goed meer in. Dat is hier toch wel anders. Lees anders m'n recensie op 8WEEKLY er anders op na; daar vertel ik meer over dit album, en over bovenstaande punten.
* denotes required fields.
* denotes required fields.