Tuxedo - Tuxedo (2015)

Hier ben ik erg benieuwd naar, So Good is alvast een erg lekker nummertje.

Do It mag er ook wezen!

Het nieuw uitgebrachte Number One klinkt ook prima. Funky neo-soul, typische Stones Throw muziek.

Hier kijk ik heel erg naar uit. Met Get U Home heb ik niet zoveel, maar So Good en Do It heb ik grijsgedraaid sinds een kleine twee jaar geleden de Tuxedo EP uitkwam. Number One vind ik ietsje minder, maar alsnog zeer aangenaam.

Hoe kan er gestemd zijn als dit album nog niet uit of gelekt is.

Zou een recensie-exemplaar kunnen zijn.

Er zijn promo's van, zo een had ik er namelijk ook. Wat een verschrikkelijke plaat zeg. Dikke jaren '80 disco. Heel naar.

Mayer Hawthorne is een bedrijvig mannetje. In al zijn muziek laat hij graag doorklinken wat zijn inspiratiebronnen zijn. Maar hij vond het eens tijd muziek te maken onder een andere naam. Daarin vond hij een bondgenoot in hiphopproducer Jake One. Zodoende werden zijn samen Tuxedo en wisten zij al een aardige hit te scoren met Do It. Hoe zal de rest zijn?

Opener Lost Lover ligt redelijk in het verlengde van die bekende single. Ook hier brengen ze makkelijk behapbare disco-pop-soul. Minder catchy als de genoemde single, maar best aardig. Het lijkt er dus op dat ze met Tuxedo echt gaan putten uit de late 70’s en verdere 80’s discotijd. Misschien niet mijn favoriete periode in de soulmuziek, maar toch maar eens verder luisteren wat het in 2015 op kan leveren.
R U Ready kan me een stuk minder boeien. Eigenlijk is dit gewoon een erg matig nummer dat veel te veel in herhaling valt. Zoveel dat het lichtelijk irritant wordt. Blijer wordt ik dan van het dansbare Watch the Dance. Qua sound ook wat voller en vindingrijker. Datzelfde trekken ze wel door in het bijzonder aardige So Good. Goed werken met die claps blijft toch wel leuk.
Maar de wisselvalligheid is hiermee niet weg. Nee, Two Wrongs is weer eens matig. Nummer is zelfs wat tegen het saaie af. Vooral de slappe zang draagt daar aan bij. Het volledige muzikale Tuxedo Groove doet daarna gelukkig zijn naam eer aan, want heeft een erg lekker groove te pakken.
Wel erg zoet wordt het dan met I Got U. Dat überzoete van de disco is hetgeen wat me tegenstaat in de stijl en dat wordt met dit nummer nog maar eens onderstreept. Het futuristische The Right Time is dan weer een stuk leuker. Al kwalificeer ik dit eerder als “wel leuk” dan “erg leuk”. Datzelfde labeltje kan ook wel op Roll Along en Get U Home geplakt worden.
Echt helemaal top en los kunnen we eigenlijk pas gaan op de laatste twee nummers van dit album. Dat is ten eerste die heerlijke single Do It en als afsluiter de tweede single Number One.

Een ietwat tegenvallende plaat van Tuxedo. Vooral als je de eerste single Do It als uitgangspunt moet nemen. Nergens swingt het zo als op dat nummer. Niet voor niks is het dan ook het beste nummer van deze plaat.

(bron: Opus de Soul)

Ik ben zo iemand die altijd wel een zwak heeft voor dit soort pastiches, maar het is natuurlijk bijlange na niet de eerste keer dat disco en 80's boogie met een halve knipoog geëmuleerd worden. En Tuxedo springt er dan niet echt uit.

Die clips zijn overigens wel leuk gedaan en cateren behoorlijk aan het ironische Vice publiek. "Number One" is een remake van Snoop Dogg's "Ain't No Fun".