The Remains - The Remains (1966)

Jammer dat het nooit wat geworden is met The Remains, ze zijn best goed. Vooral Why Do I Cry is briliant.

Ik ken deze band van Nuggets, maar ik moet de makers helaas gelijk geven. De singles 'Don't Look Back' en 'Why Do I Cry' steken namelijk met kop en schouders boven de rest uit.

De rest is allemaal wel leuk en aardig, maar niet zo bijzonder.

Persoonlijk vind ik 'Don't look back' één van de minste nummers hier. De twee openers vind ik het best en 'Why do i cry' mag er zijn. Daarna wordt het idd minder.

Heel aardig album, goed geproduceerd voor Epic door Ted Cooper (o.a. Walter Jackson, Gene Chandler, Major Lance en Dee Clark). De Remains waren weliswaar wat beter dan de gemiddelde Amerikaanse garagegroep, maar vergeleken met bijvoorbeeld de Pretty Things (UK) en de Seeds (US) halen ze toch net niet dat niveau.

De cd-heruitgave uit 1990 is heel goed gemasterd, en sommige van de 10 bonusnummers zijn wel aardig, zoals een cover van Mercy, Mercy van Don Covay.

Beste nummers zijn voor mij Why Do I Cry, You Got a Hard Time Comin', Once Before en Time of Day.

Fijn album. Ik vind ze redelijk vergelijkbaar met de Seeds die in 1966 twee albums op de markt brachten. Beide bands zijn uit de VS afkomstig.
Heart steekt rustig van wal, maar de opbouw naar een climax is prachtig. Lonely Weekend vind ik minder maar Don't Look Back is weer een fijn nummer, net als Why Do I Cry. Diddy Wah Diddy is een dippy waarna de rest van de songs op het album weer prima te verteren zijn.
In de 100 Greatest Albums of 1966 staat het album op 46 in Best Ever Albums ober dat jaar op 70.
3*

Fijne garagerock, jammer inderdaad dat de band maar een kort leven beschoren was, want dit is gewoon een tof debuut. Haalt net niet het niveau van bijvoorbeeld The Seeds, maar gewoon korte, snedige liedjes, en die gaan er in als zoete koek.

3,5 sterren