Electric Light Orchestra - Showdown (1974)

a.k.a. Masters of Rock. Destijds speciaal voor de Nederlandse markt gemaakt.

wist niet dat deze speciaal voor de Nederlandse markt is gemaakt.

Heb hem op lp, vind het geen slecht album, is lang geleden dat ik er naar luiserde, zal het binnenkort eens doen en dan maar stemmen.

Ik heb deze compilatie waarvan de titel ook Showdown is in dezelfde hoes (Nederlandse EMI/BOVEMA-uitgave), maar boven Electric staat ook nog Masters of Rock, zoals bij de alternatieve titel al opgemerkt is vermeld.

De verzamelaar is samengesteld uit de volgende nummers van het eerste, tweede en derde ELO-album:

van ELO 1/No Answer:
- 10538 Overture
(een edit versie is op single verschenen)
- 1st Movement (Jumping Biz)
(= ook het b-kantje van 10538 Overture)
- Queen of the Hours
(= ook het b-kantje van Roll over Beethoven)
- Whisper in the Night

van ELO 2:
- In Old England Town (Boogie No. 2)
(een edit versie verscheen op de b-kant van Showdown)
- Roll over Beethoven
(een edit versie is op single verschenen)
- From the Sun to the World (Boogie No. 1)

van On the Third Day:
- Showdown
(= op single verschenen)

Achter 10538 Overture en Roll over Beethoven staat long version om aan te geven dat het niet de ingekorte single versie is.
Toch is Roll over Beethoven hier 1 minuut korter dan de versie van ELO 2.
EMI/Harvest bracht ook verzamelaars met werk van de eerste 3 albums en afwijkende single versies uit. Als voorbeeld noem ik The Light Shines On dat onder de noemer Harvest Heritage verscheen.
Bij dit soort uitgaven denk ik: waarom niet gewoon de eerste 3 albums kopen?
Velen dachten in 1974 hier met het 3e ELO album te maken te hebben, vanwege de titel Showdown.
Ik kon deze plaat voor 1 knaak op de rommelmarkt dus niet laten liggen. Alles dat hier op staat is gewoon goed.

Het moge overduidelijk zijn aan wie E.L.O schatplichtig is wat betreft hun inspiratie. E.L.O ging aanvankelijk verder, daar waar de Beatles stopte. Deden daar hun eigen sausje over, met een scheutje klassiek en een flinke dosis cello, en voila daar had je een geweldige band....zeker in de beginperiode.
Vooral die cello, heeft een grote rol binnen deze 'verzamelaar' van de 1ste periode. Steven Spielberg had er zo wat mee kunnen aanvangen bij zijn 1ste Jaws film.
Alles op dit Showdown is goed te pruimen, de enige die ik dan zelf wat buiten de boot vind vallen is Roll over Beethoven....die kan qua rock 'n rolligerheid niet tippen aan die van Berry.
Zoals veel grote bands uit de jaren zeventig, is vooral het begin interessant. Daar waar de muze nog rijkelijk vloeide, ego's met elkaar door een deur konden en plezier belangrijker was dan het geld. Evenzo voor dit Electric Light Orchestra.