0
geplaatst: 11 januari 2015, 10:47 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Bed Rugs - Cycles - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
De eerste echte release uit 2015 op deze BLOG komt van de Belgische band Bed Rugs. De band uit Antwerpen verraste een paar jaar geleden al eens met het fraaie 8th Cloud, dat bij mij om onduidelijke redenen maar eindeloos op de stapel bleef liggen, ook toen de plaat vorig jaar opnieuw werd uitgebracht.
Ik hoef er niet lang meer om te treuren, want met haar nieuwe plaat Cycles zet Bed Rugs een enorme stap voorwaarts.
De plaat opent heerlijk psychedelisch, zoals we inmiddels van de band gewend zijn, maar Bed Rugs is zeker niet het zoveelste bandje dat fantasieloos teruggrijpt op de psychedelica van weleer.
Cycles is onmiskenbaar beïnvloedt door de Westcoast psychedelica uit de jaren 60, maar Bed Rugs gaat net zo makkelijk aan de haal met allerlei andere invloeden. Hier en daar een vleugje progrock, dan weer volop 90s indie-rock of het bijna vergeten Madchester, maar ook riffs die herinneren aan The Clash (er lijkt er zelfs een geleend van London Calling). Cycles klinkt hierdoor totaal anders dan de andere platen die het label neo-psychedelica krijgen opgeplakt en hoort als je het mij vraagt al lang niet meer thuis in dit hokje.
Het is buitengewoon knap hoe Bed Rugs continu schakelt tussen grootse en soms bijna bombastische songs en songs die veel subtieler in elkaar steken. Het geeft Cycles een heel bijzonder en vaak ongrijpbaar geluid. De nieuwe plaat van Bed Rugs klinkt als een omgevallen platenkast die begint in de 60s, maar eindigt in het heden.
Steeds weer weet de band uit Antwerpen te verrassen met honingzoete melodieën, met bijna Beatlesque songstructuren en met klanken die je continu betoveren, maar je ook steeds weer op het verkeerde been zetten. Cycles is door alle invloeden een vat vol tegenstrijdigheden en klinkt als een jamsessie van The Beatles, The Inspiral Carpets en The Stone Roses, ergens in de Summer of Love in California.
De nieuwe plaat van Bed Rugs is een plaat die het experiment niet schuwt, maar het is ook een hele goede rockplaat. Een monumentale rockplaat durf ik wel te zeggen. Cycles klinkt geen moment van deze tijd, maar de urgentie druipt er van af.
Het is de zweverige en aan Mercury Rev herinnerende zang die steeds weer weet te betoveren, maar er valt ook in muzikaal opzicht veel te genieten. Het heerlijke gitaarwerk, het zuigende orgeltje en natuurlijk de breed uitwaaiende synths, die een paar jaar geleden nog megalomaan zouden zijn genoemd en naar verluid zijn geïnspireerd door de muziek van Vangelis (!).
Iedere keer als ik Cycles van Bed Rugs beluister hoor ik weer nieuwe dingen en iedere keer dat ik de plaat hoor ben ik weer wat meer onder de indruk van de nieuwe plaat van de Belgische band, want wat heeft deze band veel te bieden en wat is het heerlijk avontuurlijk. 2015 is pas net begonnen, maar de eerste grote release van het jaar is daar: Cycles van Bed Rugs. Knap staaltje werk van onze Zuiderburen. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Bed Rugs - Cycles - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
De eerste echte release uit 2015 op deze BLOG komt van de Belgische band Bed Rugs. De band uit Antwerpen verraste een paar jaar geleden al eens met het fraaie 8th Cloud, dat bij mij om onduidelijke redenen maar eindeloos op de stapel bleef liggen, ook toen de plaat vorig jaar opnieuw werd uitgebracht.
Ik hoef er niet lang meer om te treuren, want met haar nieuwe plaat Cycles zet Bed Rugs een enorme stap voorwaarts.
De plaat opent heerlijk psychedelisch, zoals we inmiddels van de band gewend zijn, maar Bed Rugs is zeker niet het zoveelste bandje dat fantasieloos teruggrijpt op de psychedelica van weleer.
Cycles is onmiskenbaar beïnvloedt door de Westcoast psychedelica uit de jaren 60, maar Bed Rugs gaat net zo makkelijk aan de haal met allerlei andere invloeden. Hier en daar een vleugje progrock, dan weer volop 90s indie-rock of het bijna vergeten Madchester, maar ook riffs die herinneren aan The Clash (er lijkt er zelfs een geleend van London Calling). Cycles klinkt hierdoor totaal anders dan de andere platen die het label neo-psychedelica krijgen opgeplakt en hoort als je het mij vraagt al lang niet meer thuis in dit hokje.
Het is buitengewoon knap hoe Bed Rugs continu schakelt tussen grootse en soms bijna bombastische songs en songs die veel subtieler in elkaar steken. Het geeft Cycles een heel bijzonder en vaak ongrijpbaar geluid. De nieuwe plaat van Bed Rugs klinkt als een omgevallen platenkast die begint in de 60s, maar eindigt in het heden.
Steeds weer weet de band uit Antwerpen te verrassen met honingzoete melodieën, met bijna Beatlesque songstructuren en met klanken die je continu betoveren, maar je ook steeds weer op het verkeerde been zetten. Cycles is door alle invloeden een vat vol tegenstrijdigheden en klinkt als een jamsessie van The Beatles, The Inspiral Carpets en The Stone Roses, ergens in de Summer of Love in California.
De nieuwe plaat van Bed Rugs is een plaat die het experiment niet schuwt, maar het is ook een hele goede rockplaat. Een monumentale rockplaat durf ik wel te zeggen. Cycles klinkt geen moment van deze tijd, maar de urgentie druipt er van af.
Het is de zweverige en aan Mercury Rev herinnerende zang die steeds weer weet te betoveren, maar er valt ook in muzikaal opzicht veel te genieten. Het heerlijke gitaarwerk, het zuigende orgeltje en natuurlijk de breed uitwaaiende synths, die een paar jaar geleden nog megalomaan zouden zijn genoemd en naar verluid zijn geïnspireerd door de muziek van Vangelis (!).
Iedere keer als ik Cycles van Bed Rugs beluister hoor ik weer nieuwe dingen en iedere keer dat ik de plaat hoor ben ik weer wat meer onder de indruk van de nieuwe plaat van de Belgische band, want wat heeft deze band veel te bieden en wat is het heerlijk avontuurlijk. 2015 is pas net begonnen, maar de eerste grote release van het jaar is daar: Cycles van Bed Rugs. Knap staaltje werk van onze Zuiderburen. Erwin Zijleman
0
geplaatst: 26 februari 2015, 17:13 uur
Grappig hoe het soms kan lopen. In 2013 stond ik in de Ekko bij Elephant Stone (waarvan de recensie hier te lezen is), waarbij ik nog wat woorden vuil maakte aan het voorprogramma. Dat was dus deze Bed Rugs, en ik schreef toen over dat optreden: "Beetje Tame Impala achtig, pop met lekker veel psychedelische randjes er in verwerkt. Dit moet ik ook maar eens gaan luisteren". En dat vervolgens natuurlijk niet doen he! Totdat ik begin van het jaar dit album op de luisterpaal aan het luisteren was. Toen kwam ik er ook pas laat achter dat dit hetzelfde bandje is als bij Elephant Stone. En aangezien ik hem 2 maanden lang al regelmatig draai, is het nu ook maar eens tijd voor een recensie.
En dat album begint inderdaad wel heel erg Tame Impala achtig met Drift. Tingel-tangel koortje met zweverige stemmen daar overheen, gevolgd door een fijn bas-loopje en gitaren vol reverb. Zelfs de stem van de zanger lijkt hier op die van Kevin Parker! Maar om maar meteen duidelijk te zijn: dit is meer dan een schamele kopie van Tame Impala. Neem alleen het tweede nummer My Guard al als voorbeeld, wat al een heel stuk meer poppy klinkt. De psychedelica van Drift is wat naar achteren geduwd en wat overblijft is een erg fijn pop-nummer. En zo heeft eigenlijk ieder nummer wel iets eigens en bijzonders. Zo kent Love bijvoorbeeld een ontzettend interessant drum-ritme dat een beetje Afrikaans aan doet. The Knot heeft een wat duisterder en dreigender gevoel dan de rest en wordt afgesloten met de mooiste gitaar solo van het album (waarbij de solo iets meer dan een minuut duurt, dus je kan er ook nog eens lekker lang van genieten!). Naast dat de nummers lekker afwisselend zijn, zijn ze ook gewoon ijzer sterk. Ik kan werkelijk geen enkel slecht nummer ontdekken.
En zo worden mij aan het eind van dit album 2 dingen duidelijk. 1) ik moet vaker naar mezelf luisteren 2) Bed Rugs maakt gewoon een verschrikkelijk goed en verslavend album. Het klinkt heerlijk afwisselend, maar blijft ondanks die afwisseling wel een coherent geheel. Een hele prestatie van deze Belgen! Binnenkort maar eens een optreden van ze mee pakken, en dan maar weer goed op het voorprogramma letten
Pat-sounds: Album Bed Rugs - Cycle (2015) - pat-sounds.blogspot.nl
En dat album begint inderdaad wel heel erg Tame Impala achtig met Drift. Tingel-tangel koortje met zweverige stemmen daar overheen, gevolgd door een fijn bas-loopje en gitaren vol reverb. Zelfs de stem van de zanger lijkt hier op die van Kevin Parker! Maar om maar meteen duidelijk te zijn: dit is meer dan een schamele kopie van Tame Impala. Neem alleen het tweede nummer My Guard al als voorbeeld, wat al een heel stuk meer poppy klinkt. De psychedelica van Drift is wat naar achteren geduwd en wat overblijft is een erg fijn pop-nummer. En zo heeft eigenlijk ieder nummer wel iets eigens en bijzonders. Zo kent Love bijvoorbeeld een ontzettend interessant drum-ritme dat een beetje Afrikaans aan doet. The Knot heeft een wat duisterder en dreigender gevoel dan de rest en wordt afgesloten met de mooiste gitaar solo van het album (waarbij de solo iets meer dan een minuut duurt, dus je kan er ook nog eens lekker lang van genieten!). Naast dat de nummers lekker afwisselend zijn, zijn ze ook gewoon ijzer sterk. Ik kan werkelijk geen enkel slecht nummer ontdekken.
En zo worden mij aan het eind van dit album 2 dingen duidelijk. 1) ik moet vaker naar mezelf luisteren 2) Bed Rugs maakt gewoon een verschrikkelijk goed en verslavend album. Het klinkt heerlijk afwisselend, maar blijft ondanks die afwisseling wel een coherent geheel. Een hele prestatie van deze Belgen! Binnenkort maar eens een optreden van ze mee pakken, en dan maar weer goed op het voorprogramma letten
Pat-sounds: Album Bed Rugs - Cycle (2015) - pat-sounds.blogspot.nl
* denotes required fields.
* denotes required fields.