Strapping Young Lad - Heavy as a Really Heavy Thing (1995)

Helemaal niet onaardig, maar het zou pas vanaf City zijn dat Strapping Young Lad de groep werd die we kennen zoals ze vandaag zijn.

Ik heb thuis de re-release liggen met daarop nog een paar extra tracks zoals Japan en Monday (goeie nummers trouwens) en een videoclip van het nummer S.Y.L.

Een 3,0 lijkt me een toepasselijke score.

Ik kan me voorstellen dat Wintney Houston liefhebbers een beetje schrikken dat dit ook kan.

Lekker hoor, gemeen randje ook.

Nu ik het album al een ganse tijd heb en veelvuldig heb beluisterd zie ik me toch verplicht om van m'n 3,0 een 3,5 te maken, want er staan toch meerdere goeie nummers op dit debuut, dat eigenlijk een verzameling is van oude demo's van Hevy Devy en tevens het meest industrieel klinkende album is van SYL.

Ik ben met SYL begonnen met City en als je deze daarna hoort is ie toch ff anders... De eerste 2 nummers zijn gewoon echt SYL songs maar daarna wordt het af en toe meer een Industrial plaat.
Niet dat t erg is, skin me vind ik echt een supergaaf nummer, maar van hevy devy verwacht je toch wel iets extremers (zoals de eerste 2 nummers en Happy Camper).

een 4-*

Zelfs op dit in vrij barre omstandigheden (sessiemuzikanten, klein budget, geen drummer, hoge verwachtingen maar (nog) geen fans) geproduceerde album staat geen enkel zwak nummer. Misschien niet allemaal even sterk op zichzelf, maar als album staat 'Heavy' als een huis. Muren van geluid zijn al aanwezig, evenals de talloze details, karakteristieke teksten en de industriële ondertoon. Bovendien is het gebrek aan een drummer uitstekend verborgen. Wat mij betreft een klassealbum.

Laat ik voorop stellen dat ik het statement na het vertrek bij Vai mij wel kan bevatten. Devin voelde zich een muzikale hoer nadat hij de eerste vijf jaren van zijn carrière alleen voor andere mensen muziek had gemaakt. Maar toch, dit kan mij niet zo bekoren. Het is niet de drumcomputer maar de waanzin en de bak herrie (het lijkt wel de pagina van Loveless) liggen er mij té dik bovenop. City is ook een aanvaring met TGV maar een stuk gedetaileerder en naar mijn mening doordachter, hetgeen hij dat jaar ook met Ocean Machine liet horen. Daarnaast vind ik de tekstuele inhoud en de humor wat te makkelijk. Dat deed hij op een album zoals Infinity toch beter. Laat Devin dan helemaal geen potentie horen op dit debuut van SYL? Natuurlijk niet. In the Rainy Season is een voorbode op het contrast tussen ingehouden woede en de uitbarsting daarvan.

Take this awáááy!
July, July.. bring me raiiin!

Vooral Happy Camper en Goat zijn geweldig op deze plaat. Er is ook een versie van in omloop met wat bonustracks. Het nummer Satan's Ice Cream Truck is hierop terug te vinden. Een dergelijk fout nummer wat desalniettemin briljant en hilarisch tegelijk is kan je alleen maar aan Devin toeschrijven.