Ostrogoth - Last Tribe Standing (2015)

Ondanks dat ik van de klassieke Heavy Metal houd, moet ik eerlijk toegeven dat ik nog nooit van het Vlaamse Ostrogoth gehoord had totdat ik deze release voorbij zag komen.
Ostrogoth heeft tussen 1980 en 1988 een aantal albums gemaakt die hoog aangeschreven staan bij het publiek, dus die zal ik zeker nog eens moeten opzoeken.
Deze EP is echter van Ostrogoth 2014 en die verschilt toch nog behoorlijk van het Ostrogoth uit de jaren '80.
Zo is hier de nieuwe zanger Josey Hindrix (lid sinds 2012) op te horen. Verder bestaat de band uit origineel lid en drummer Mario Pauwels. Verder is hierop gitarist Rudy 'Whiteshark' Vercruysse nog te horen. De man was sinds 1982 lid van de groep in diens actieve jaren, maar overleed spijtig genoeg afgelopen 3 januari aan de gevolgen van leverkanker.
Bassist Stripe en gitarist Dario Frodo maken de line-up van deze versie van de band compleet.
De EP begint met het midtempo Heavy Metal nummer "No Risk Taken". Niet een bijster interessante opener als ik heel eerlijk ben. De zang en de instrumentatie klinkt wel goed, maar alles is best standaard en het vlamt hier nog niet lekker, dus dit is een best matte opener. Op "Clouds" gaat de versnelling echter een tantje hoger en dat klinkt al gelijk een stuk lekkerder. Fijne, klassieke Heavy Metal die gewoon lekker in het gehoor ligt voor de liefhebber. Verder valt het fijne soleerwerk van de gitaristen in positieve zin op.
"Return to the Heroes Museum" is wederom wat meer midtempo en daardoor ook iets minder interessant. Toch is de uitvoering degelijk en weet het daardoor wel de aandacht erbij te houden. "Last Tribe Standing" had van mij wel iets korter mogen duren, want ondanks dat de mannen er hun best voor doen om er een episch stuk van te maken, voelt het een beetje aan als een herhalingsoefening van de voorgaande nummers.
De live nummers die de band erbij heeft gevoegd vind ik zelf een grote plus. Het materiaal was afgelopen zomer tijdens wat festival gigs opgenomen en de mannen vonden het dusdanig goed klinken dat ze het de moeite vonden om het er als bonus bij te doen.
Ik kan ze geen ongelijk geven, want de mannen klinken live een stuk rauwer en energieker dan op plaat. Daarnaast hebben ze niet hun best gedaan om het geluid nog wat "op te poetsen", waardoor het geheel lekker rauw en "echt live" klinkt.
Dit zorgt voor een leuke throwback naar de live albums van weleer uit de jaren '80. Een erg toffe toevoeging en het materiaal dat men speelt zorgt ervoor dat mijn interesse nog eens word gewekt in het voorgaande werk.
Misschien dat ik me binnenkort dus eens wat meer in deze band ga verdiepen. Een best toffe EP en een mooie nagedachtenis aan wijlen Vercruysse. Voor de liefhebbers van klassieke Heavy Metal is dit een aanrader.

Nog even toevoegen voor alle duidelijkheid dat de vier livenummers hierop allemaal afkomstig zijn van de cult-EP Full Moon's Eyes. Prima beschrijving van collega Metalhead99. Voor deze vier livenummers is dit zeker de moeite waard, want voordien waren er geen live-opnames beschikbaar van deze Gentenaars. Een mooi afscheidsdocument voor Rudy "Whiteshark" Vercruysse, RIP, en ik vermeld nog even hun website, klik.

Volgens deze link zou het om opnames gaan die afgelopen zomer gemaakt zijn. Als je de tracktijden vergelijkt is er ook te zien dat de tracktijden van de live nummers op deze EP langer zijn.

Hm, je zou eerder het omgekeerde verwachten, omdat men live altijd iets sneller speelt. Prachtig op die livenummers is dat twin-gitaarwerk, hartje klopt weer sneller . Afijn, 3,50 voor de studionummers, een dikke vier voor de livenummers en voor hen rond ik af naar boven!

Edit: nu ben ik mee. Het zijn live-versies van die vier nummers, natuurlijk. Ouwe rocker/rukker van een Spamalot was niet duidelijk genoeg in zijn eerste bericht.

Ostrogoth is back! Leuke EP met prachtige live opnames als bonus.
Nieuwe single Clouds kreeg een eerste videoclip.
De zanger doet het goed, leuke gitaarriffs en -solo's.
Voor liefhebbers van old school heavy metal.

Prima EP maar niet heel bijzonder. Zelf houd ik het liever bij hun 80s werk.

PS: de hoes lijkt wel erg op Vengeance's Arabia