Unheilig - Gipfelstürmer (2014)

Unheilig is de groep van Der Graf met zijn zware stem. Hij combineert zijn gothische synthesizers regelmatig met scheurende gitaren en brengt steevast hart-onder-de-riemteksten. Ieder album heeft een thema, zo ook hier.

Traditiegetrouw wordt begonnen met een ouverture en geëindigd met een finale. Deze keer Der Berg en Der Gipfel, thema is nu namelijk bergbeklimmen. Dit als metafoor voor de wandeling door het leven met soms hoge bergen die moeten worden overwonnen. De themamuziek heeft wel weg van die bij een achtbaan: over de top en daarbij neigend naar kitsch. Maar goed, die top past bij dit thema...

Dan liever de nummers ertussen. Regelmatig is het heel stevig: na de ouverture volgt het snelle Hinunter bis auf eins en we gaan vliegen: "Ich strecke sie aus, meine Flügel - Und spring von höchsten Punkt der Welt". De andere heavy nummers zijn Wie in guten alten Zeiten dat stampt met diepe synths; Echo ("Du bist der Mensch der mir fehlt"), het onverwacht heavy Goldrausch en in Wir sind die Gipfelstürmer doet de muziek wat de titel belooft.

Vaker klinkt pop met daarin weinig of geen scheurende gitaren, maar met de koren blijft er een gothicsfeer: Zeit zu gehen over afscheid nemen en op reis gaan, de reeks spreekwoorden in Die Weisheiten des Lebens dienen daarbij als goede raad; Glück auf das Leben is een ode aan zijn eega; in Held für einen Tag het verlangen om moedig te zijn en in het swingende (!) Hand in Hand zijn we samen op reis.
En er zijn ballades, waar ik van nature minder mee heb, al komen de teksten van Der Graf altijd wel binnen: Zwischen Licht und Schatten heeft een mooie pianolijn, Alles hat seine Zeit, ook in powerballad Mein Berg pakkende piano, in Den Himmel so nah het gemis aan een dierbare.

Het boekje bij de cd is in sobere jugendstil, jaren '30-sfeer passend bij de gothic rock van Unheilig. Zoals vaker was het stapsgewijs wennen; een autorit hielp. Teksten en muziek komen onderweg nog beter binnen dan thuis. Laat dat nou het thema van Gipfelstürmer zijn.