JJ Grey & Mofro - Ol' Glory (2015)

De Jacksonville Jaguars presteren al jaren niet al te veel in de American Football competitie. Maar gelukkig heeft Jacksonville in Florida nog meer ijzers in het vuur. Het mooie weer bijvoorbeeld, maar ook 2 van de beste live artiesten die er momenteel rondlopen. De een is Derek Trucks, die we wel een van de beste gitaristen van dit moment mogen noemen en met zijn vrouw Susan Tedeschi en band de ene na de andere wervelende show verzorgt. De andere is zijn goede vriend en collega JJ Grey. Deze JJ Grey heeft voor Nederland redelijk ongemerkt een waanzinnige live reputatie opgebouwd sinds het begin van deze eeuw. In de eerste jaren ging de band van JJ Grey alleen als Mofro door het leven. Daarna werd het JJ Grey & Mofro. De stijl die hij vanaf het begin hanteert is een mix van soul en rock plus restjes van alle zuidelijke invloeden die je maar bedenken kan. Al die jaren is de stijl redelijk hetzelfde gebleven. Alleen het gebruik van de instrumenten wisselde wel eens. Zo werd er in het begin veel minder gebruik van blazers gemaakt en speelde JJ Grey zelf nog een mooi stukje mondharmonica.

Op zijn laatste worp Ol' Glory heeft Grey de harmonica helemaal afgezworen en mogen de blazers helemaal los. Het levert misschien wel zijn beste album tot nu toe op. Zijn vrienden Derek Trucks en Luther Dickinson krikken het niveau instrumentaal nog eens extra op met hun heerlijk gevoelige gastbijdragen. De melodieën blijven meer dan ooit te voren in je hoofd hangen. Het begin met Everything is a song is vooral in het begin op het randje van foute pop, maar gaandeweg gaat het in je hoofd zitten en merk je dat het gewoon een heerlijk opgewekt nummer is dat stiekem ook nog eens erg goed in elkaar zit. En neem Every Minute, waarbij Grey afrekent met het verwachtingspatroon dat mensen van elkaar hebben of van zichzelf. Ga lekker naar buiten, maak je geen zorgen wat anderen denken en geniet en dan voelt hij "It feels so good to be warm, in the sun, loving every minute I'm living". Weinig literairs aan dat refreintje, maar o zo treffend. Het vervolg is ook al puur genieten geblazen. De mierzoete ballad Light a candle (de titel zegt eigenlijk al genoeg) is eigenlijk zo fout als maar zijn kan, maar hij weet ook deze song zo keurig binnen de perken te houden dat het net als het openingsnummer stieken weer een grote favoriet van je wordt. Turn Loose is het enige minpuntje op dit album, niet slecht, maar het moet je liggen en dat doet het in mijn geval niet. Brave Little Fighter is een enorme dampende swampsoul rocker en dat tempo, heerlijk, je moet je best doen het bij te houden. Home in the sky en Tic tac toe zijn weer wat rustiger, maar zeker niet minder. Hou er rekening mee dat op echt elke song de instrumentatie werkelijk tot in de puntjes verzorgd is. Dan weer een stukje blaaswerk, dan een dampende baslijn ondersteund door prachtig drumwerk en dan weer een heerlijk stukje gitaar. Voor het titelnummer heeft Grey besloten om echt elk instrument te laten vlammen. Is dat niet wat druk? Jazeker, maar een heerlijke drukte. Man, wat swingt dat de pan uit en dan heb ik het nog helemaal niet over de geweldige strot van Grey gehad. Het titelnummer lijkt wel een orkaan, maar juist het rustige slotnummer heeft die naam. Prachtig nummer om even op adem te komen en te concluderen dat een uurtje JJ Grey een fantastische beleving is.

JJ Grey & Mofro: voor iedereen die van soul, rock, blues, funk en passie houdt. Kortom: muziek voor iedereen.

JJ Grey en zijn band brengen altijd een mooie mix van southern rock, blues en gospel en southern soul. Hier ook weer, fijne midtempo, groovy rocksongs met veel aandacht voor de soulful zang van JJ, mooie solo's, fijne blazersarrangementen. Leuke verrassing is de lekkere slide-solo van Derek Trucks op 'Every Minute'.

Vergelijkbaar met Tedeschi Trucks Band, dus in die hoek mag je het zoeken.

De titelsong 'Ol Glory' is een uptempo funkjam, wat doet denken aan James Brown. Erg vet.