CyberCity (2014)

CyberCity is hier helemaal gratis en legaal te luisteren.

Flashcore is een genreaanduiding die ik zou beschrijven als een vrij vage, daar ze gebruikt wordt voor alles tussen de experimentele speedcore van de eerste Hangars Liquides-releases, La Foudre, Neurocore; de experimentele glitch/speed-/breakcore van oa Xanopticon, Atomhead, Sedarka; en de langzaam uit elkaar getrokken -core van La Peste en Shapeshifter en soortgelijke dingen.

Wat verbindt al die ongelijksoortige muziek? Wat maakt dat het werk van al die muzikanten regelmatig onder dezelfde noemer worden geschaard? Is er überhaupt een unificerend element? Ik ga er een paar bedenken, maar wil beginnen met deze opmerking: elke poging om de gemaakte categorisering in louter muziektheoretische termen te duiden, schiet tekort.

Schertsend zou ik kunnen wijzen op het feit dat ze schijnbaar allemaal uit Frankrijk stammen; dat ze allemaal computers gebruiken; op de vreemde voorliefde voor het (stomme) ironische gebruik van 'Slaap' in songtitels; maar het echte antwoord (ietsje verderop in de tekst) is heel veel minder bevredigend.

We zouden er op kunnen wijzen dat de in de eerste paragraaf als eerste en als derde genoemde categorieen soortgelijke ontledingstechnieken op hun oorsprong toepassen, en dat ze in veel gevallen een oorsprong (speedcore) delen. Met die kennis kunnen we vervolgens beweren dat ze, categorie 1 en 3, op twee uiteindes in één continuüm, flashcore, vallen, zoals in dit uitstekende, verhelderende artikel gebeurt.

Het staat buiten kijf dat die decompositie (en, misschien, wanneer het goed voelt, ook recompositie) van extreme, elektronische muziek, meestal speedcore, een substantieel deel is van wat flashcore is, maar flash is meer dan slechts een verzameling afbraaktechnieken. Met die benadering wordt vrijwel de gehele tweede categorie, van Xanopticon en Sedarka, genegeerd. Bovendien wordt de derde categorie bij elkaar gehouden door sonische vergelijkbaarheid, niet door een door de muzikanten gedeelde benadering van muziek. La Peste breekt speedcore af en voegt er een beetje (elektro)akoesmatiek aan toe; Shapeshifter haalt industrial en breakcore uiteen en maakt er een musique concrete/glitch/ambientpapje van; terwijl Richard Devine niets ontbindt, maar al voorheen ontbonden stukken IDM, glitch, ambient en breakcore gebruikt om richarddevinemuziek op te bouwen. Compleet verschillende benaderingen die tot gelijksoortige resultaten leiden en daarom op dezelfde hoop worden gegooid.

Verder kunnen we beweren dat de link ligt in de hardheid van de muziek, of dat de muziek zich bezighoudt met bepaalde harde muziek, maar dat is allemaal onjuist of incompleet of te generiek en ik heb er geen zin in om alle mogelijkheden die ik kan bedenken af te gaan.
Een van de meest adequate verklaringen voor de verschillende manieren waarop de term gebruikt wordt, is misschien, laten we zeggen, de gebruikerservaring. De verschillende soorten flashcore zouden misschien hetzelfde (vervreemdende? stimulerende? psychedelische?) effect op de luisteraar kunnen hebben. Maar is dat zo? Voor een groot deel wel, maar niet op zo'n manier dat het hele spectrum omvat wordt.

Laatste en beste mogelijkheid die ik noemen ga: de verbinding tussen alle flashcore is La Peste, een losjes samenhangend web van al het bovenstaande.
Ergens rond 2004 bedacht Laurent Mialon de term flashcore en hij schreef er dit obscurantistische manifest bij. Uiteraard begreep niemand aan de hand van het manifest wat voor muziek het manifest beschrijft, dus de definitie van flashcore werd heel gauw iets als: alles dat La Peste heeft gemaakt + alles van de artiesten die hij op zijn label uitbrengt dat niet gemakkelijk in een al bestaan hokje te passen is + alles dat een beetje klinkt als het voorgenoemde.
La Peste bedoelde met flashcore waarschijnlijk dingen als WTC.XTC en HL024, maar door de verwarring werden zowel Atomhead en Neurocore als Malaria en Putride Deglutition flashcoreartiesten, en omdat iets als HFK ergens wel wat weg heeft van Neurocore, of iets als Xanopticon ergens iets weg heeft van Atomhead, is dat nu ook flashcore.
De muzikale ontwikkeling van La Peste en zijn label, Hangars Liquides, leidt langs categorie 1 naar categorie 2 en 3. De drie categorieen zouden we (daarom) ook Vroege HL (HL005), Iets Ertussenin HL (HL028) en Late HL (HL024) kunnen noemen.
Dus een associatief cluster dat rondom La Peste gebouwd is? Ik denk dat we op die manier de roots van flashcore en z'n latere ontwikkeling vrij goed begrijpen.

Maar nu wil ik weten waarom ik een tango aan het dansen ben met het concept flashcore bij dit verzamelalbum. Alle bovenstaande tekst voelt nogal als een digressie, niet? Nou, daar ga ik een andere keer op in, want vandaag heb ik geen zin meer.

Wel verklap ik alvast dat CyberCity flashcore is.

Ik moet maar eens een vervolg gaan geven aan het voorgaande bericht. Bij dezen:
"Dit album is écht vet."

Misschien dat ik het ooit nog uitvoerig en nauwgezetter probeer te doen, maar beter dan dit wordt het niet.