Honeymoon Suite - Honeymoon Suite (1984)

Uiterst succesvol debuut.
Platinum in Canada.

De muziek is een mengeling van Canadeze artock (Saga, Rush) en meer Amerikaanse arenarock (Journey, Boston).

Waarschijnlijk niet zo enorm uniek en ook wat gedateerd anno nu, maar de nummers staan nog steeds als een huis.
De band pakt het serieus aan, en de zanglijnen en refreintjes zijn erg memorabel. Daarnaast zijn zanger Johnnie Dee, gitarist Derry Grehan en toetsenist Ray Coburn erg goede muzikanten.

Zoals gezegd, een alleraardigst debuut, maar het echt vuurwerk moet nog komen, met de komende trits platen.

Deze vandaag op lp gekocht. Ik had The big prize en Racing after midnight al dus ik dacht met dit debuut kan ik vast wel uit de voeten.

Veel luisterplezier. Het is echt een leuke plaat.

Zal eerdaags wel op de draaitafel belanden. Eén ding scheelt; het soort muziek dat een band als dit Honeymoon Suite brengt kan ik altijd wel aanhoren. Verveelt me niet snel.

Leuke naam voor een band. Wel eens van gehoord, wel eens zien liggen, niet eerder gehoord en vanmiddag als tweedehands elpee aangeschaft. Dacht dat het om een band ging die in het kielzog van Loverboy opereerde, maar Saga ligt ook niet ver om de hoek als ik het eerste bericht hier lees. Dan wel het Saga van Behaviour neem ik aan. De opzet van de band is leuk, zo met twee gitaristen en keyboards, alleen het songmateriaal komt me tot nu toe niet bijster sterk over. Het is niet muziek die verveelt al maakt het sporadisch wat los.

Eén gitarist slechts: Derry Grehan.

Dit is trouwens m.i. niet hun beste plaat, dat zijn plaat twee en drie: Racing after Midnight en (vooral) The Big Prize.

Zanger Johnny Dee wordt op de binnenhoes ook gitaar toebedeeld, wat dan vast voor het showelement is.

Oh, dat wist ik niet eens. Misschien slaggitaar? Maar het is geen gitaartandem zoals bij Night Ranger ofzo.

Derry Grehan is duidelijk de hoofdgitarist. Album begint nog wel aardig stevig maar raakvlak met pop hoor ik er ook wel in. Misschien dat de zanger een ondersteunende rol op gitaar heeft.

Ik zit een beetje op wikipedia te neuzen, en Johnny Dee schijnt dus oorspronkelijk gitarist te zijn. Nooit geweten.

Sterker nog; dit vind ik hun minste album denk ik.

Het is wat soft en teveel pop nog. De band zal zich later ontpoppen tot toch wel één van de betere aor/rock acts, zoals bijvoorbeeld Strangeways en Blvd. Alleen had Honeymoon Suite meer hits.