Liam Bailey - Definitely Now (2014)
mijn stem
3 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Soul
Label: Sony
-
On My Mind (3:34)
-
Breaking (3:40)
-
Fool Boy (2:53)
-
Black Moon (3:22)
-
Villain (3:16)
-
Autumn Leaves (3:51)
-
So...? Maybe Love (5:31)
-
Battle Hymn of Central London (3:27)
-
So, Down Cold (4:57)
-
Crazy Situation (3:57)
-
Summer Rain (3:07)
-
Sail with Ease (4:47)
-
Stun Me (3:41)
-
Walking Out (3:42)
0
geplaatst: 12 september 2015, 12:31 uur
tof album : mensen die luisteren naar charles bradley en curtis harding zullen dit zeker smaken
0
geplaatst: 27 september 2015, 17:00 uur
De vergelijkingen met allerlei grote namen waren niet van de lucht toen de muziek van Liam Bailey ten gehore kwam bij het publiek. Niet alleen dit publiek, maar ook de radio DJ’s gooiden er aardige termen tegenaan. De verwachtingen werden dus duidelijk gemaakt.
Deze plaat zou eigenlijk al in 2014 uitkomen, maar zag toch pas in 2015 het levenslicht. Een flinke plaat met maar liefst zeventien nummers en ruim een uur aan speeltijd. Eens kijken wat het geworden is.
On My Mind belooft het één en ander met een goede energie. Dit nummer rockt ‘m aardig. Dat wordt moeiteloos voortgezet op Breaking. Zelfde vibe, zelfde karakter. Fool Boy tapt ook wel uit hetzelfde vaatje, al is het net wat aanstekelijker dan zijn voorgangers en net iets fijner neergezet. De prima nummers zijn in het begin in ieder geval niet van de lucht. Black Moon is ook zo te omschrijven en het ietwat vuigere Villain doet ook goed mee.
Autumn Leave laat een andere kant van Liam Bailey horen met zijn rustiger en ingetogener karakter. De titel en de muziek passen hier eigenlijk heel goed bij elkaar. Ook So…? Maybe is rustiger. Nog steeds meer dan prima songs allemaal.
Dit is voor het eerst niet zo met Battle Hymn of Central London. Dit nummer is maar matigjes. Iets wat goed hersteld wordt met het romantische en zwoele So, Down Cold en het gewoonweg fijne Crazy Situation.
Wat te zeggen van het sympathieke Summer Rain. Een ontspannen en zomers nummer. Leuke nummers zo, net als het ontspannen Sail With Ease. Ease is what we take. Stun Me is daarna wellicht net iets te makkelijk. Maar Walking Out maakt dat meer dan goed met zijn funkyness en fijne energie.
Een grote misstap wordt er gemaakt met het zeikerige I Belong, maar wat doe je er aan? Om dan gedecideerd af te sluiten met het doo-wop-achtige Save Some Love.
Veel mis is er duidelijk niet met deze plaat. Gewoon een hele fijne plaat met genoeg goede nummers. Echt absolute hoogtepunten mist het wel, maar dat doet niks af aan de kwaliteit.
(bron: Opus de Soul)
Deze plaat zou eigenlijk al in 2014 uitkomen, maar zag toch pas in 2015 het levenslicht. Een flinke plaat met maar liefst zeventien nummers en ruim een uur aan speeltijd. Eens kijken wat het geworden is.
On My Mind belooft het één en ander met een goede energie. Dit nummer rockt ‘m aardig. Dat wordt moeiteloos voortgezet op Breaking. Zelfde vibe, zelfde karakter. Fool Boy tapt ook wel uit hetzelfde vaatje, al is het net wat aanstekelijker dan zijn voorgangers en net iets fijner neergezet. De prima nummers zijn in het begin in ieder geval niet van de lucht. Black Moon is ook zo te omschrijven en het ietwat vuigere Villain doet ook goed mee.
Autumn Leave laat een andere kant van Liam Bailey horen met zijn rustiger en ingetogener karakter. De titel en de muziek passen hier eigenlijk heel goed bij elkaar. Ook So…? Maybe is rustiger. Nog steeds meer dan prima songs allemaal.
Dit is voor het eerst niet zo met Battle Hymn of Central London. Dit nummer is maar matigjes. Iets wat goed hersteld wordt met het romantische en zwoele So, Down Cold en het gewoonweg fijne Crazy Situation.
Wat te zeggen van het sympathieke Summer Rain. Een ontspannen en zomers nummer. Leuke nummers zo, net als het ontspannen Sail With Ease. Ease is what we take. Stun Me is daarna wellicht net iets te makkelijk. Maar Walking Out maakt dat meer dan goed met zijn funkyness en fijne energie.
Een grote misstap wordt er gemaakt met het zeikerige I Belong, maar wat doe je er aan? Om dan gedecideerd af te sluiten met het doo-wop-achtige Save Some Love.
Veel mis is er duidelijk niet met deze plaat. Gewoon een hele fijne plaat met genoeg goede nummers. Echt absolute hoogtepunten mist het wel, maar dat doet niks af aan de kwaliteit.
(bron: Opus de Soul)
* denotes required fields.
* denotes required fields.