Care of Night - Connected (2015)

Toen de Zweedse melodieuze metal groep Seven Tears in 2009 uit elkaar ging, wilden bassist Fredrik Lager, gitarist Jonathan Carlemar en keyboardist Kristofer von Wachenfeldt doorgaan met het maken van muziek. In 2010 richtten ze deze band op met Linus Svensson als drummer. Als vocalist hadden ze eerst Carl-Johan "Calle" Schönberg in gedachten. Het werd echter uiteindelijk Jens Andersson. In 2013 verlieten Fredrik en Jens de band weer. Jonas Rosengren werd de nieuwe bassist en Calle Schönsberg werd deze keer toch de lead vocalist.
Met de gebroeders Wigelius (van de gelijknamige band) als producers begonnen ze vorig jaar dan aan het werken aan dit album en hier is hij dan na een gevecht van bijna 5 jaar: het debuutalbum van Care of Night.

Ik moet zeggen dat meteen na de eerste luisterbeurt ik erg enthousiast was en dat ben ik na een paar keer luisteren eigenlijk nog steeds. De mannen maken melodieuze rock die vergelijkbaar is met ander retro acts als H.E.A.T. of Houston.
Het album trapt gelijk al lekker af met "Cassandra". Een fijn, uptempo feelgood rock nummer. Wat gelijk al (positief) opvalt is dat de keyboards, gitaren en drums lekker evenwichtig in de mix staan. Alles is even goed te horen. Daarnaast bewijst Schönberg gelijk al dat hij een sterke vocalist is.
Ze trekken de lijn goed door in de opvolgende nummers "Heart Belongs" en het nét iets steviger klinkende "Those Words". Met "Dividing Lines" brengen ze de onvermijdelijke ballad en ook hier valt de goede productie weer op. Dit zorgt ervoor dat dit nummer een mooi, vol pianogeluid heeft met Schönberg die de kans krijgt om te schitteren. Met "Say a Prayer" en "Contact" hebben ze weer twee sterke melodieuze rockers. Vooral die laatste vind ik sterk. Ook deze heeft een nét iets steviger klinkend gitaargeluid dat ik goed kan waarderen. De drie nummers die volgen gaan eigenlijk in dezelfde stijl verder. Deze mannen weten goed hoe ze dit type rock muziek lekker kunnen laten klinken.
Met het laatste nummers komen ze verrassend genoeg ineens met een epos van 7 minuten. Een nummer dat op mooie en simpele wijze begint met melodieus akoestisch gitaarspel en nogmaals een kans voor Schönberg om zijn vocale kwaliteiten tentoon te stellen. Na 4 minuten komt de volledige instrumentatie erbij om de boel wat steviger te laten klinken. De mannen weten precies wanneer ze af moeten wisselen en op het einde worden we nog van een mooie piano solo voorzien.

Natuurlijk is deze muziek niet meer origineel te noemen, maar de uitvoering vind ik echt geweldig! Daarnaast helpt de goede productie daar zeker ook aan mee, want het maakt de muziek vol en warm, maar ze gaan nergens té gelickt klinken. Een aanrader voor de liefhebbers van deze retro rock acts uit Scandinavië.

Als ik deze band zo hoor, moet sterk denken aan het Nederlandse Terra Nova. Vrijwel identieke sound

Deze band is te gek! Kan eigenlijk ook alleen maar uit Zweden komen