Eric Devries - Close to Home (2014)

Sinds zaterdag 23 november jl. ben ik in het bezit van een drietal CD's van Eric Devries, waarvan Close at Home uit 2014 de oudste is. Ik ben dus niet op de hoogte welke stijl(en) van muziek hij op zijn vorige twee albums hanteerde. Ik was die zaterdagavond eigenlijk op initiatief van mijn echtgenote naar een concert van Eric met zijn begeleidingsgroep The Song & Dance Band in het Drentse Anderen. Sinds enkele jaren alweer is daar in een boerderij een particulier zaaltje op de deel, Nijend24 (https://www.nijend24.nl/), waar je met een man of 80 luisterconcerten kunt beleven.
Na afloop van het concert kon ik de drie CD's aanschaffen, waarbij deze me, het laatste exemplaar dat Devries in voorraad had nota bene, vanwege het feit dat ik ze alle drie kocht met 50% korting in de handen viel.
Het live-geluid van Devries en zijn huidige begeleidingsgroep is voornamelijk gebaseerd op bluegrass. Gelukkig zijn de groepsleden niet zo conservatief als de doorsnee bluegrass-muzikanten want naast banjo en mandoline mocht multi-instumentalist Janos Koolen (onthoudt die naam!) ook electrische gitaar en klarinet spelen. Dat gaf een aantal nummers een Clarence White sound mee, en het nummer dat Koolen op klarinet begeleidde kreeg iets weemoedigs.
Op Close To Home is Janos Koolen al naast Eric Devries te horen, niet alleen op gitaar, banjo, mandoline en dobro, maar ook als tweede stem.
De aanwezigheid van een drummer op dit album maakt dat het de muziek wat meer op de countryrock of alt country leunt. Eric Devries weet hoe je een liedje schrijft, net kop, staart en middenstuk. De hele CD luistert lekker weg. Tot mijn verrassing staat er ook nog een alleraardigste cover van Gilbert O'Sullivan's Norhing Rhymed op dit album, een nummer dat live ook erg goed uit de verf kwam.