Jim Diamond - Double Crossed (1985)

Het nummer "I Should Have Known Better" vond ik altijd wel mooi, evenals het nummer "I won't let you down" van de band PhD, waarvan Jim Diamond de zanger was.
Voorderest is dit absoluut mijn muziek niet meer.

I should have know better was destijds een fraaie nr 1 hit. Daarna weinig meer van Jim Diamond vernomen. Toch een soort van 1-dagsvlieg dus.

Heeft nooit op 1 gestaan. Wel nummer 2.

Verrek, je hebt gelijk! Ik dacht ook altijd dat "I should have known better" op nr. 1 heeft gestaan in Nederland. Ik heb het gelijk ff opgezocht via de site van Radio538, die hebben gelukkig een heel archief van de Top 40.

Ik heb zelf het hitdossier in boekvorm. Erg handig als je snel wat op wilt zoeken wat nummers gedaan hebben.

Ik noem het mijn bijbel.

Ja, die boeken ken ik nog van vroeger, uit de bibliotheek. Tenminste, als je het Top 40-dossier bedoelt. Maar die kan ik niet vinden op internet via Google, dus kwam ik uit bij Radio 538.
Vroeger vond ik dat heel interressant, maar ik luister al jaaaaren geen commercieele top 40-bagger meer (gelukkig), dus die cijfertjes die me nu geen ene reet meer

You should've known better!



Ja, de laatste edities kun je m.i. met een gerust hart overslaan.

Aardig hitje, dat (ook die andere hit met PhD) maar toch eigenlijk niet m'n muziek.

Best wel aardige popplaat rond de briljante hitsingle "I should have known better". Gemiddeld is deze plaat in mijn ogen een 3 waard maar door de aanwezigheid van eerder genoemde single is een 3,5 wel op zijn plaats.

I should have known better is een van de liedjes die mij terugbrengen naar 1984 en is bijgebleven. Een ballad zoals ze gemaakt horen te worden.
Jim Diamond, die eigenlijk wel wat weg heeft van een Derek Ogilvie alias de babyfluisteraar, is na die ballad niets meer vernomen...althans in de nederlandse hitlijsten. Jim is i.i.g nog steeds onder de levenden en heeft blijkbaar nog in 2005 een album uitgebracht.
Dit album draagt vooral de tijdsgeest uit wat productie en arrangementen betreft, maar heeft hier en daar toch nog wel wat aardige momenten, zoals bijv. de sax in Double Crossed en After the Fire. Zijn stem hangt evenwel hier en daar toch wel wat tegen het irritante aan.
Op de lp staat Caledonia niet op, dus is blijkbaar toegevoegd bij de uitgave op cd.
Weet niet of ik in 1985 dit album meer gewaardeerd zou hebben, maar anno nu vind ik het wat vlakjes, maar toch nog wel goed genoeg voor een voldoende.

Wat te denken van de "comeback" plaat van Ph.D van vorig jaar!

R.I.P. Jim Diamond. Jim Diamond blijft van een hoog niveau.