Neil Diamond - Moods (1972)

Volgens mij geldt hier het spreekwoord: "onbekend maakt onbemind" Waar op MuMe over The Beatles, Led Zeppelin, Deep Purple, Coldplay, Blof, Rolling Stones etc etc hele pagina's worden vol geschreven blijft deze zanger totaal onbesproken. Volkomen ten onrechte. Deze plaat uit de begin jaren van Neil Diamond is een waar juweel en zou niet onbesproken mogen blijven. Wat ik bij "Rainbow" ook al schreef: in de jaren 70 mocht ik als langharige rockende puisterige puber toch wel heel graag naar Neil Diamond luisteren. Mijn zus kocht de platen en ze werden door mij snel op een cassette bandje gezet. Tussen al dat hardrock geweld was Neil Diamond altijd een zeer welkome afwisseling! Aanrader deze plaat !

Inderdaad volkomen ten onrechte! Neil is back, alleen al om zijn onlangs verschenen album '12 songs'. Maar begin jaren 70 maakte hij ook prima album's. 'Moods' is wel mijn favoriet, songs als "Canta libre" en "Play me" zijn wonderschoon.
"Song sung blue" werd de hitsinge destijds.
zeker een aanrader, naast andere prettige album's van hem als 'Beautiful noise'. Heb dit album onlangs tweedehands gekocht voor een paar euro op CD. ps: Staat bij mij ook tussen Pink Floyd en R.E.M. etc...

De afsluiter Morning Side is hemels mooi. Héél deze plaat, en heel veel van zijn sixties en seventies werk is must have!

De laatste tijd beluister ik enkele oude albums van Neil Diamond opnieuw. Ik vind hem een aangename warme stem hebben en zijn composities blijven moeiteloos overeind staan, al werd hij door de pers destijds niet als volwaardig bestempeld.
Dit is weer een prima album met behoorlijke tot zeer sterke songs. Song Sung Blue werd een grote hit maar afsluiter Morningside vind ik het hoogtepunt.

En wat te denken van Canta Libre!

Dit is inderdaad een prima album, mooi gearrangeerd en warm geproduceerd - alleen moet je wel van de stem houden van Neil Diamond, en dat wil bij mij niet altijd lukken. Na een half uur luisteren heb ik er dan ook meestal genoeg van. Ook vallen lang niet alle liedjes bij mij in de smaak. Maar ach, op zo'n zomerse dag als vandaag luister ik misschien wat minder kritisch. Mooiste liedjes vind ik het werkelijk prachtige Song Sung Blue en Play Me mag ik ook zeer graag horen, evenals de afsluiter Morningside.

Laat ik voorop stellen dat ik "Moods" een geweldig album vind.
Wat betreft een stem waar je al dan niet van houdt: er is een zanger waarbij het mij niet lukt om er ook maar één seconde naar te luisteren. Nee, ik noem geen naam, we zitten immers niet te wachten op een overspannen reactie van wie dan ook. Het feit dat heartofsoul een half uur naar Neil Diamond kan luisteren betekent dat de stem van heer Diamond kennelijk zo slecht nog niet is...

Ach nee, Hans, dat ik ruim 33 minuten naar Neil Diamond kan luisteren, betekent uiteraard dat ik als luisteraar tamelijk gedisciplneerd ben. Ik geniet van de mooie arrangementen, en er staan bovendien een paar liedjes op dit album die mij raken, zodat het luisteren geen verspilde moeite is. Maar zijn stemgeluid vind ik gewoon niet écht mooi - kwestie van smaak..

Over stemgeluiden gesproken: het gemekker van Bob Dylan verpest voor mij heel veel.