Arne Nordheim - Dodeka (2003)

Hele vervreemdende plaat dit, ik weet niet zo goed wat ik er van moet vinden, echte schoonheid heb ik nog niet ontdekt, maar intrigerend is het wel degelijk. Ook precies lang genoeg om het boeiend te houden.

Het werk is eigenlijk ook veel ouder en komt uit de periode 1967-1972, toen hij in Warschau studeerde.

Eens in de zoveel tijd maar eens opzetten om te kijken of ik verder kom.

Inmiddels op cd in de kast en in volle glorie kunnen beluisteren. Niet te vergelijken met mp3 materiaal. Daar waar ik het eerst enkel interessant vond, vind ik het nu ook echt mooi. Dit door de warme maar ook heldere klanken. (Heeft er natuurlijk ook mee te maken dat het reeds meerdere keren beluisterd is).

Wat Nordheim er zelf over te zeggen heeft:

Dodeka could be described as a general title for sound-evoked yearnings I have felt - yearnings that have been too resonant for me to forget, much less cast away totally. They have survived countless hazards in the course of our perilous journey between analogue and digital working methods.

These twelve pieces are among my favorites, and each of them has been assigned a title that describes it's distinctive nature.
The sounds in the first eleven pieces were developed independently and maintain separate identities, while the twelfth is a summary of the preceding material.

Arne Nordheim, January 2003