The Association - And Then... Along Comes The Association (1966)

'Cherish' blijft onwijs mooi. Die versie van The Four Tops mag er ook wel wezen.

Hun beste LP, geproduceerd door Curt Boettcher die vreemd genoeg nooit zijn credit kreeg voor het mede schrijven van Along Comes Mary ( het enige nummer wat me uit elke depri bui kan krijgen ).

Wat een fantastiese band toch! Lang gedacht dat het een vocal group was, totdat YouTube in mijn leven kwam en ik ontdekte dat het ook nog eens fantastiese instrumentalisten waren, vooral de bassist was erg goed (voordat-ie een od nam).
Dit album heeft een wat pittiger sound (daar zullen we Curt Boettcher hebben) dan zijn opvolgers, waarvan ik Birthday ook hogelijk waardeer.

Moet even op gang komen, het laatste deel is sterker dan het wat matte begin. Dit haalt het niet bij The Millennium en Sagitarrius, maar het is toch wel klasse. Zeker als je dit in de tijdscontext plaatst.

Pittigere sound, mwah. De tweede is soms zelfs wat feller. Het blijft sowieso wel heel erg 'light' natuurlijk.

Weer zo'n band waar ik toen te jong voor was en die daarna nooit in mijn blikveld is verschenen. Tot nu toe dan. Zo'n missie langs oude lijstjes levert zo nu en dan wat fraais op. En dit is erg fraai!
Hierboven staat dat de tweede helft van het album wat sterker is als de eerste helft. Ik kan me daar wel in vinden. Maar dat het een mooie plaat is, is zeker. Zeer terecht dat dit album in de 100 Greatest Albums of 1966 staat. Op 44 en dat vind ik te laag. Ook de actuele notering op 163 in Best Ever Albums over 1966 valt tegen.
3,5*, met kans op verhoging. Aanrader