James Farm - City Folk (2014)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: Nonesuch
-
Two Steps (5:06)
-
Unknown (7:05)
-
North Star (7:56)
-
Mr. E (8:56)
-
Farms (4:36)
-
Otherwise (6:38)
-
Jury's Out (5:33)
-
Aspirin (7:37)
-
City Folk (7:03)
-
What Remains (3:26)
0
geplaatst: 1 februari 2015, 14:08 uur
In 2011 werd de jazz-wereld opgeschrikt met het debuut-album van een soort jazz-supergroep: geleid door Joshua Redman, misschien wel dé beste saxofonist van het moment, stalen Aaron Parks (piano), Eric Harland (drums) en Matt Penman (bas) over de hele wereld de show. En gelukkig bleef het niet bij die ene plaat, die een overtuigende mix was van toegankelijkheid en experiment. Want hier is het vorig jaar nog uitgekomen tweede album: City Folk.
City Folk begint met het direct overtuigende Two Steps, waar alle bandleden meteen in de schijnwerper mogen staan. Krijsende sax-solo's van Redman, die hypnotiserende piano van Parks en een ritme-sectie die alles in goede banen leidt. Daarna verspringt het album, net als dat we van het debuut hadden geleerd, achteloos van de ene in de andere stijl, soms makkelijk meerdere keren binnen 1 nummer; van pop naar folk naar op-en-neer springende bebop. Overal is het geluid vrij toegankelijk, terwijl het tegelijkertijd wel degelijk vol zit van eigenwijze ritmes, perfect samenspel en krachtige improvisatie. Ik blijf erbij dat het niet voor niks is dat ik ze een jazz-supergroep noem: hier worden de krachten van dit viertal gewoonweg magistraal gebundeld. Maar vooral de jonge opkomende pianist Parks weet telkens met zijn piano-klanken boven de rest uit te steken. En dat zegt wat als je met zulke ervaren muzikanten in een band zit. Maar dit doet niet genoeg eer aan de andere bandleden: allen schreven ze een paar nummers die duidelijk hun stempel dragen en het album zijn veelzijdige karakter geven: de mooie opener is geschreven door Penman, de kort maar sfeervolle afsluiter door Redman, het experimentele North Star door Harland en het funky Otherwise door Parks.
Een tweede plaat die wellicht nog wel beter is dan de eerste: City Folk is een heerlijke uiting van klasse van het jazz-kwartet James Farm. Een jazz-plaat die permanent boeit omdat het zo overtuigend put uit meer dan enkel jazz, met genres als pop, folk en country.
Pat-sounds: Album James Farm - City Folk (2014) - pat-sounds.blogspot.nl
City Folk begint met het direct overtuigende Two Steps, waar alle bandleden meteen in de schijnwerper mogen staan. Krijsende sax-solo's van Redman, die hypnotiserende piano van Parks en een ritme-sectie die alles in goede banen leidt. Daarna verspringt het album, net als dat we van het debuut hadden geleerd, achteloos van de ene in de andere stijl, soms makkelijk meerdere keren binnen 1 nummer; van pop naar folk naar op-en-neer springende bebop. Overal is het geluid vrij toegankelijk, terwijl het tegelijkertijd wel degelijk vol zit van eigenwijze ritmes, perfect samenspel en krachtige improvisatie. Ik blijf erbij dat het niet voor niks is dat ik ze een jazz-supergroep noem: hier worden de krachten van dit viertal gewoonweg magistraal gebundeld. Maar vooral de jonge opkomende pianist Parks weet telkens met zijn piano-klanken boven de rest uit te steken. En dat zegt wat als je met zulke ervaren muzikanten in een band zit. Maar dit doet niet genoeg eer aan de andere bandleden: allen schreven ze een paar nummers die duidelijk hun stempel dragen en het album zijn veelzijdige karakter geven: de mooie opener is geschreven door Penman, de kort maar sfeervolle afsluiter door Redman, het experimentele North Star door Harland en het funky Otherwise door Parks.
Een tweede plaat die wellicht nog wel beter is dan de eerste: City Folk is een heerlijke uiting van klasse van het jazz-kwartet James Farm. Een jazz-plaat die permanent boeit omdat het zo overtuigend put uit meer dan enkel jazz, met genres als pop, folk en country.
Pat-sounds: Album James Farm - City Folk (2014) - pat-sounds.blogspot.nl
0
geplaatst: 1 februari 2015, 19:52 uur
Norrage schreef:
In 2011 werd de jazz-wereld opgeschrikt met het debuut-album van een soort jazz-supergroep: geleid door Joshua Redman, misschien wel dé beste saxofonist van het moment, stalen Aaron Parks (piano), Eric Harland (drums) en Matt Penman (bas) over de hele wereld de show. En gelukkig bleef het niet bij die ene plaat, die een overtuigende mix was van toegankelijkheid en experiment. Want hier is het vorig jaar nog uitgekomen tweede album: City Folk.
City Folk begint met het direct overtuigende Two Steps, waar alle bandleden meteen in de schijnwerper mogen staan. Krijsende sax-solo's van Redman, die hypnotiserende piano van Parks en een ritme-sectie die alles in goede banen leidt. Daarna verspringt het album, net als dat we van het debuut hadden geleerd, achteloos van de ene in de andere stijl, soms makkelijk meerdere keren binnen 1 nummer; van pop naar folk naar op-en-neer springende bebop. Overal is het geluid vrij toegankelijk, terwijl het tegelijkertijd wel degelijk vol zit van eigenwijze ritmes, perfect samenspel en krachtige improvisatie. Ik blijf erbij dat het niet voor niks is dat ik ze een jazz-supergroep noem: hier worden de krachten van dit viertal gewoonweg magistraal gebundeld. Maar vooral de jonge opkomende pianist Parks weet telkens met zijn piano-klanken boven de rest uit te steken. En dat zegt wat als je met zulke ervaren muzikanten in een band zit. Maar dit doet niet genoeg eer aan de andere bandleden: allen schreven ze een paar nummers die duidelijk hun stempel dragen en het album zijn veelzijdige karakter geven: de mooie opener is geschreven door Penman, de kort maar sfeervolle afsluiter door Redman, het experimentele North Star door Harland en het funky Otherwise door Parks.
Een tweede plaat die wellicht nog wel beter is dan de eerste: City Folk is een heerlijke uiting van klasse van het jazz-kwartet James Farm. Een jazz-plaat die permanent boeit omdat het zo overtuigend put uit meer dan enkel jazz, met genres als pop, folk en country.
Pat-sounds: Album James Farm - City Folk (2014) - pat-sounds.blogspot.nl
In 2011 werd de jazz-wereld opgeschrikt met het debuut-album van een soort jazz-supergroep: geleid door Joshua Redman, misschien wel dé beste saxofonist van het moment, stalen Aaron Parks (piano), Eric Harland (drums) en Matt Penman (bas) over de hele wereld de show. En gelukkig bleef het niet bij die ene plaat, die een overtuigende mix was van toegankelijkheid en experiment. Want hier is het vorig jaar nog uitgekomen tweede album: City Folk.
City Folk begint met het direct overtuigende Two Steps, waar alle bandleden meteen in de schijnwerper mogen staan. Krijsende sax-solo's van Redman, die hypnotiserende piano van Parks en een ritme-sectie die alles in goede banen leidt. Daarna verspringt het album, net als dat we van het debuut hadden geleerd, achteloos van de ene in de andere stijl, soms makkelijk meerdere keren binnen 1 nummer; van pop naar folk naar op-en-neer springende bebop. Overal is het geluid vrij toegankelijk, terwijl het tegelijkertijd wel degelijk vol zit van eigenwijze ritmes, perfect samenspel en krachtige improvisatie. Ik blijf erbij dat het niet voor niks is dat ik ze een jazz-supergroep noem: hier worden de krachten van dit viertal gewoonweg magistraal gebundeld. Maar vooral de jonge opkomende pianist Parks weet telkens met zijn piano-klanken boven de rest uit te steken. En dat zegt wat als je met zulke ervaren muzikanten in een band zit. Maar dit doet niet genoeg eer aan de andere bandleden: allen schreven ze een paar nummers die duidelijk hun stempel dragen en het album zijn veelzijdige karakter geven: de mooie opener is geschreven door Penman, de kort maar sfeervolle afsluiter door Redman, het experimentele North Star door Harland en het funky Otherwise door Parks.
Een tweede plaat die wellicht nog wel beter is dan de eerste: City Folk is een heerlijke uiting van klasse van het jazz-kwartet James Farm. Een jazz-plaat die permanent boeit omdat het zo overtuigend put uit meer dan enkel jazz, met genres als pop, folk en country.
Pat-sounds: Album James Farm - City Folk (2014) - pat-sounds.blogspot.nl
Zat op je site te kijken, bedankt voor de tip. Heb hem nu op staan, lekkere muziek hoor.
0
Mssr Renard
geplaatst: 5 oktober 2020, 20:33 uur
Nooit te laat om gave muziek te ontdekken.
Deze gaat/staat op de (be-)luisterlijst.
Deze gaat/staat op de (be-)luisterlijst.
* denotes required fields.
* denotes required fields.