Moonsorrow - Kivenkantaja (2003)

Erg fijn plaatje

Pareltje! Zeer gevarieerd en wat een gitaarpartijen!

En wat een melodiën en opbouw, prachtig. Jumalten kaupunki en Kivenkantaja zijn nummers van perfectie.

Het blijft je gewoon vanaf het begin tot het eind van het nummer telkens weer boeien. Knap hoor als ze zo lang duren. Heeeerlijke sfeer ook. 1 van de mooiste albums die er zijn. 4.5*

Het einde van Tuulen Tytär / Soturin Tie laat me enorm denken aan een ander liedje... Weet er misschien iemand vanwaar ik het zou kennen? Ik dacht eerst van tv maar nu begin ik te twijfelen.

Jumalten Kaupunki / Tuhatvuotinen Perintö

de rest van het album blijft wat achter, maar wat wil je ook...

Verdomme, ik gooi de score gewoon omhoog. Wat Moonsorrow hier doet is werkelijk fenomenaal. De heren mengen black/folk metal met toetsen en fluiten die doen denken aan de betere prog- en folkrock. Er wordt hier een heel bijzonder sfeertje neergezet en er zit een uitzonderlijk fijne opbouw in dit album. Het begint redelijk hard en na de titeltrack sluimer je nog even een klein kwartier dit album ook weer uit. Vooral Henri Sorvali steelt de show, maar eigenlijk is niemand hier slecht bezig. De zangeres in het slotnummer doet het ook geweldig. Moonsorrow laat op slechts een album alle facetten van folkmetal voorbij komen in louter prachtnummers. Jumalten Kaupunki zal altijd wel een lieveling blijven.

Tussenstand:
1. Kivenkantaja
2. Suden Uni
3. Voimasta Ja Kunniasta
4. Tämä ikuinen talvi

De Scandinavische pagan/folkmetalscene heeft voor mij een nieuwe nummer een en hij heet Kivenkantaja. Waar Moonsorrow op de afgelopen albums al constant hoge kwaliteit liet horen, doet dit album iets extra's waar Enslaved de laatste albums voor mij al niet echt meer slaagt: het mixt op succesvolle wijze jaren '70 progressieve muziek met de Scandinavische sound en maakt hier mee een van de meest intrigerende, bezwerende en mooie stukken metal die ik sinds jaren heb gehoord. Waar ik zowel Jaktens Tid (Finntroll) als Farsotstider (Thyrfing) al met vijf sterren beloonde omdat ze binnen het genre al tegen perfectie aanzaten, is het Kivenkantaja die een stap verder gaat en mogelijkerwijs ook mijn eigen toplijst van albums binnen zal komen. De toetsenpartijen geven een enorme schoonheid mee, die de luisterervaring bijna spiritueel maken. Het kiezen van favorieten is dan ook bijna onmogelijk, al komen Jumalten Kaupunki / Tuhatvuotinen Perintö en Tuulen Tytär / Soturin Tie toch nog het meeste in de buurt. Als op Matkan Lopussa een zangeres haar entree maakt, kan ik niets anders dan gelukzalig lachen. Genre-overstijgend mooi dit!

Voorlopige tussenstand:
1. Kivenkantaja
2. Suden Uni
3. Voimasta Ja Kunniasta
4. Tämä Ikuinen Talvi

Holy shit. Dit is lekker, zeg.

Tja wat kan je hier nou niet tof van vinden. Typisch meesterwerk weer dit.
Moonsorrow is abseurd in afwisseling, vernieuwing, kwaliteit en ga zo maar door.

Heb ze twee keer live gezien op Graspop. Laatste keer 2016. Man wat een ervaring was dat zeg!

Toch een volle mep! Twijfelde een beetje maar nee. Het is gewoon toch weer een meesterwerk op zichzelf en klinkt genoeg anders!

Selecteer 2 favoriete tracks... hmm niet te doen. Alles is geweldig!