Retox - Beneath California (2015)

De 2015-release waar ik tot nu toe het meest naar uitkijk!
Let's Not Keep in Touch is alvast geweldig.

Wow, dit is zeer goed! Heerlijk energie brok... euhm... noiserockerige punky hardcore? The Locust op halve snelheid en zonder effecten? Ik ga ook eens achter de andere platen, gezien itchy's waardering.

Van zo'n breakdown als in Let's Not Keep In Touch wordt het bij mij zwart voor de ogen. Heerlijk.

Justin Pearson is de voorman van zowel The Locust als Retox (en Swing Kids, en Some Girls, Holy Molar, en platenbaas van Three One G)

Yup, ik had me ingelezen. Vandaar ook de vergelijking, denk niet dat ik er anders bij zou geraken

Twaalf items in 22 minuten geeft de mediaspeler aan. Ga er voor zitten en laat het gebeuren. Er is geen ontkomen aan!

De start hakt er gelijk in en de toon is gezet. Hard snel en compromisloos. Het gitaarloopje in Die In You Own Cathedral is machtig spooky en zorgt voor een tinteling in de oren.
Geen tijd voor achterblijvers, want gelijk verzuip je in het volgende kolkende gitaargeluid. Na The Savior, The Swear Word komt er een relatief rustiger nummer met bijtende zang, briljant!

Dan wordt het tempo weer opgeschroefd en vooral het samenspel tussen de beukende stuwende drums en vette baspartij en gillend gitaargeluid is bij Disappointing Grade op zijn best.
Na The Inevitable End raak je dan eindelijk het bewustzijn kwijt en wordt je aan alle kanten geschopt bespuugd en met drumstokken om je oren geslagen (This Should Hurt A Little Bit). Genadeloos!
Death will change your Life (de titels alleen al zijn 5 sterren waard) hakt er nog wat verder op los en de zang is fel en toch ook melodieus.

Zo gaat het maar door, het een na het andere nummer wordt zonder enige terughoudendheid de ruimte in gestort. Als hoogtepunt, als je denkt dat je er bijna bent, wordt nog even het meedogenloze Wooden Nickels op je losgelaten. Prachtig gortdroog gitaar intro en een drum en zangpartij die uit je speakers druipt. Wat een hook en wat een gebeuk, hoogtepunt van het album.

Uiteindelijk wordt je bont, blauw en doof achter gelaten met Strong Wrong Opinion. Een beetje gas terug om weer op aarde te komen, hoewel de baspartij moordend is.

Deze 22 minuten staan gelijk aan een intensieve workout van een uur. Halfje erbij, enjoy!!!

Het vorige album heeft meer dan een jaar voor jan lul in de playlist gestaan, tot op heden nooit geluisterd. Desondanks dit album toch opgezocht, geluisterd en inmiddels zijn we de tel kwijt. Holycrap wat een feest. Niveautje tinnitus, stoelen door het huis en nekwervels op knappen. Dan ga ik dan toch eens Ypll draaien.