American Aquarium - Wolves (2015)

Ik heb hoge verwachtingen...

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: American Aquarium - Wolves - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De uit Raleigh, North Carolina, afkomstige band American Aquarium maakt inmiddels een jaar of tien platen en heeft inmiddels een bescheiden stapeltje platen op haar naam staan.

Hiertussen zaten nog geen platen die een onuitwisbare indruk op me wisten te maken, al kwam het uit 2012 stammende en door Jason Isbell geproduceerde Burn.Flicker.Die wel in de buurt.

American Aquarium was tot dusver een aardige middenmoter in het alt-country segment; zeker niet slecht, maar ook niet goed genoeg om mee te kunnen doen om de ereplaatsen. Dat doet de band wel met het onlangs verschenen Wolves, dat overigens ook buiten de vaste kaders van het alt-country segment gewaardeerd zal worden.

Wolves is een spannende en veelzijdige plaat die laat horen dat American Aquarium de middenmoot definitief is ontgroeid. De openingstrack begeeft zich, vooral vanwege de vocalen, zo af en toe op Springsteen territorium, maar laat ook horen dat de band in muzikaal opzicht flink is gegroeid de afgelopen jaren.

Wat voor de openingstrack geldt, geldt voor vrijwel alle tracks op Wolves. American Aquarium kan op Wolves zwoel en ingetogen spelen, maar schuwt ook het wat stevigere werk niet.

Wolves werd geproduceerd door de van Megafaun bekende Brad Cook. Waar Megafaun me in muzikaal opzicht tot dusver niet echt weet te boeien, is de productie van de nieuwe plaat van American Aquarium plaat een kunststukje. American Aquarium zet op haar nieuwe plaat een heel arsenaal aan instrumenten in, maar het is allemaal functioneel.

Zo krijgt het wat ruigere gitaarwerk op de plaat een extra dimensie door een vol klinkende onderlaag van onder andere blazers en orgels en zorgt de jankende of voorzichtig snikkende pedal steel net voor dat beetje extra emotie wanneer American Aquarium wil ontroeren.

Alt-country staat nog altijd centraal in de muziek van de band uit Raleigh, maar de band verkent op Wolves de grenzen van het genre. Een aantal tracks schuift op richting Texaanse rootsrock, maar er zijn ook tracks die niet zouden misstaan in het hokje indie-rock.

Wolves laat zich daarom niet makkelijk vergelijken met de muziek van anderen. Hier en daar klinkt American Aquarium nog als Whiskeytown en Wilco in hun jonge jaren, maar over het algemeen slaat de band toch haar vleugels uit.

Wolves zet in muzikaal en vocaal opzicht een flinke stap, maar de band laat de meeste groei horen wanneer het gaat om de kwaliteit van de songs. Eerder gaf ik al aan dat Wolves zich in de openingstrack voorzichtig begeeft op Springsteen territorium. Dat doet de band op Wolves nog een paar keer en het doet het bovendien met songs waarvoor de oude meester zich zeker niet zou schamen. Het zegt iets over het hoge niveau van de songs op Wolves.

Wolves bevat 10 songs en het zijn songs die allemaal even geïnspireerd en energiek klinken. Het zijn bovendien songs vol dynamiek en avontuur, waardoor Wolves steeds meer intrigeert en overtuigt. De top is in het alt-country segment wat smal op het moment, dus nieuwe aanwas is welkom. Met Wolves stelt American Aquarium zich nadrukkelijk kandidaat voor één van de ereplaatsen. Erwin Zijleman

Mooie plaat!
Americana, (alt.)Country en een vleugje Classic Rock, helemaal goed dus!

Oei, dit valt tegen zeg. Nou is American Aquarium uit North Carolina sowieso geen band uit het linkerrijtje voor mij, maar iets meer had ik toch wel verwacht eigenlijk. Erg plichtmatig allemaal, zo van, we moeten weer. De op zich prima zanger vlamt vrijwel nergens, evenals de begeleiding. Nou houd ik over het algemeen niet van overdreven vlagvertoon op gitaar en meer van dat soort fratsen, maar een beetje meer enthousiasme lijkt me niet te veel gevraagd. Elke keer denk je, nu komt het, en dan weer zo'n zouteloos refreintje. Een vrijwel compleet album met de rem erop, lijkt het wel. Laat die rem de volgende keer los alsjeblieft. Ze kunnen het namelijk best, maar dit zijn helaas exact 40 weggegooide minuten. Jammer.

Ik kijk hier eerlijk gezegd wel naar uit, al is de reactie van Hendrik68 niet echt hoopgevend. Heb tot nu toe alleen de eerste track gehoord en de eerste seconden dacht ik per ongeluk een Springsteen-plaat opgezet te hebben.

Zeg maar Hendrik68 hoor. Ik hoor Springsteen er eerlijk gezegd niet in. Ik moest qua zang enigszins denken aan de eerder door mij besproken Chris Stalcup bij zijn album Dixie Electric Company. Ik vind de stem wel een paar gelijkenissen hebben. Alleen klonk Chris Stalcup 10 keer frisser. Maar om het even bij American Aquarium te houden: Hoor eens hoe de vorige Burn.Flicker.Die opent en hoe deze opent. Wereld van verschil. Daar hoor je nog een geïnspireerde band die echt menen wat ze zingen(ik zie dat ik nog niet eens gestemd heb daarop, zal ik nog even doen, ster meer dan deze). Nu klinkt het hele album halfslachtig. Alsof ze een plaat op moesten nemen, maar daar eigenlijk nog niet klaar voor waren. Zo voel ik het althans. Maar luister vooral zelf, misschien denk jij er wel totaal anders over.

Ik ben erg benieuwd, Hendrik (hoe kom ik op Gerard ?). Zal binnenkort mijn bevindingen delen, ben wel benieuwd, want de twee voorgaande platen vond ik prima.

Vol verwachting begon ik aan deze plaat. De andere twee cd's kende ik niet van ze maar dit album werd links en rechts aangeraden en ook werd voorzichtig al de naam Springsteen gefluisterd. Met zo'n referentie maak je me op voorhand nieuwsgierig.

Mijn hoge verwachtingen zijn helaas niet ingelost. Ik zal "Wolves" nog een paar luisterbeurten gunnen maar ik ben helaas niet omver geblazen. De nummers klinken allemaal wel aardig maar het grootste probleem vind ik dat het niet verrassend genoeg allemaal klinkt en op sommige momenten wat ongeïnspireerd. Tekstueel bezien weet de band ook niet te verrassen met Man I'm supposed to be als dieptepuntje waarvan ik de tekst heel voorspelbaar vind.

Er zijn ook goede roots artiesten die nadrukkelijk door Springsteen geïnspireerd zijn. De volgende 2 albums zijn en goed en geïnspireerd door Springsteen tot stand gekomen:

Rod Melancon - Parish Lines (2014)

Josh Nolan - Fair City Lights (2014)

Dank voor de tips

Ook deze kwam ik tegen op NoiseTrade. Zo zonder verdere verwachtingen weet dit album me toch nog wel redelijk te bekoren. De (vage) Springsteen referenties hoor ik wel, maar we hebben het hier toch wel over een andere categorie