Gino Vannelli - Crazy Life (1973)

Mijn eerste kennismaking is zijn album 'Powerful people'.
Van dit album ken ik alleen het prachtige titelstuk.

De Amerikaan van Italiaanse emigranten. Het debuut van Gino en gelijk zijn beste plaat ooit. Deze plaat ooit gehad als jongen van een jaar of 11 maar de melodien en vooral de sfeer van deze broeierige Latin american achtige plaat zit nog steeds in mijn gedachte. Hoewel ik de plaat al jaren niet meer heb beluistert kan ik me nog iedere noot voor de geest halen.

Canadees, bedoel je.

Dit album kun je gerust draaien tijdens een gezewllige dineetje als achtergrond. Crazy Life schittert natuurlijk. Verder staat alles nog in de kinderschoenen. Met Powerful People brandt hij (pas) los

Duidelijk zijn debuutplaat. Vrij korte songs met relaxte klanken. Het titelnummer is vaak nog te vinden op een verzamelaar. Op zo'n verzamelaar is helaas niet het prachtige Cherizar te vinden. Die song maakt het samen met Great Lake Canoe, Hollywood Holiday en One Woman Lover eigenlijk al waard om dit album aan te schaffen. Deze elpee zelf pas leren kennen na zijn doorbraak van Powerful People. Met dat album (zoals hier boven vermeld) brandt hij echt los en wist ie zichzelf naar een groter publiek te brengen. 3,5 voor dit album.

Debuutalbum van deze Canadese ladykiller. Aangename stem die ver voorin de mix staat met als begeleiding die typische piano (Fender Rhodes). Een vrij rustig album, beetje jazzy, stukje bossanova. Prima songs, bijzonder kort qua speelduur en smaakt simpelweg naar meer, véél meer.

Het is de laatste album van hem uit de periode 1973 - 1992 die ik leerde kennen. Ik trapte af in 1986 met Powerful People, daarna Black Cars, Big Dreamers en Inconsolable Man, wat mij betreft één van zijn beste albums. De periode 1975 tm 1981 heb ik ook compleet. In 1992 live gezien in Groningen, weergaloos concert met opvallend veel vrouwelijke fans. Tsja, een echte ladykiller.

Na 1992 een beetje uit het oog verloren, al draai ik zijn muziek nog regelmatig.