Ballister - Worse for the Wear (2015)

Lekker plaatje! Het laat meer indruk na dan hun debuut. Hier zit nog kans op verhoging in. Ook de 'rustigere' delen zijn erg goed. Ben benieuwd naar hun concert van zondag.

Ik was hier niet heel erg overtuigd van Rempis, het lijkt een beetje alsof hij een tweede blazer als "referentiepunt" mist en daardoor een beetje aan het zwemmen is. De interactie tussen Nilssen-Love en Lonberg-Holm is wel erg sterk. En op momenten dat Lonberg-Holm wat wilder speelt wordt ook het spel van Rempis interessanter.

Vorig platen van ze heb ik nog niet gehoord, of in ieder geval niet vaak genoeg om wat over te kunnen zeggen, zal ook eens een daarvan opzetten.

Veel plezier bij het concert in ieder geval

Ik denk dat ik je gelijk moet geven. Rempis speelde op het concert nogal compromisloos en toonde zich niet als een goede luisteraar. Volgens mij was dit een van de hardste jazzconcerten die ik al heb meegemaakt. Het voorprogramma met het Spaanse duo "Duot" (sax + drum) - op zich ook al geen kopje thee - bleek maar een opwarmertje voor wat nog moest komen. Waar op dit album af en toe nog wat gas wordt terug genomen was dat live amper het geval. De drie gingen vanaf de eerste seconde in de aanval en dat beterde er niet op. Ik had wat ongeoefende luisteraars meegenomen naar het concert en dat bleek niet de beste keuze, want die werden stevig op uithoudingsvermogen getest.

Paal Nilssen-Love ging meer dan ooit tekeer als een bezetene en zijn cimbalen kregen het fel te verduren. Dat hij stevig doormepte tekende zich af in de twee liter zweet die hij was verloren aan het einde van het optreden. Rempis ging meermaals voluit en de Noor leek de roodgloeiende intensiteit te willen evenaren, gevolgd door de cellist die ook een vinger in de pap wou. De muzikanten leken daardoor wat te willen worstelen met elkaar. Of te vechten om een been, het is maar hoe je het bekijkt. En zo'n situatie meemaken op een kleine en goed-gevulde locatie (een oude herenkamer, met veel hout en lambriseringen) kwam aan als een mokerslag. Daarnaast viel de muziek slechts zelden in een groove, wat bij zulke harde freejazz als referentie kan dienen.

Voor de fans van het potige (-naar metal/hardcore/etc. neigende) werk is dit dus steevast aan te raden. Ik ben zelf meer fan van de minder agressieve en meer gevarieerde aanpak zoals een Vandermark/PNL duo bijvoorbeeld.

Het heeft echter wel indruk nagelaten.

Duot & Ballister :: 22 maart 2015, DE Studio (Antwerpen) - concertverslag