Loes Swinkels - Nothing as I Know (2015)

Op zeer jonge leeftijd begon de uit Limburg afkomstige Loes met het schrijven van gedichten, maar op haar zestiende leerde ze gitaarspelen en verschoof haar aandacht van gedichten naar liedjes schrijven. Een veelvuldig thema in de liedjes was liefde en vrijheid.

Haar eerste album Passionately lonely, in eigen beheer uitgegeven, kwam uit in 2009. Het was een album geïnspireerd door moderne songwriters. Het bleek achteraf toch niet de richting die ze uit wilde. Haar muzikale interesse was namelijk intussen opgeschoven richting blues, americana en soul. Vooral zangeressen als Bonnie Raitt, Patty Griffin, Susan Tedeschi en Aretha Franklin gelden als groot voorbeeld.

Nothing as I know wordt door Loes dan ook gezien als een nieuw begin. Ze vond de afgelopen jaren de sound die ze wilde en dat de tijd rijp was om een nieuw album op te nemen. Daarbij pakte ze de dingen groot aan, want ze wist zeer ervaren muzikanten voor haar cd te strikken.

De producer van het album is Gabriël Peeters in wiens Eindhovense studio het album werd opgenomen. Bovendien speelt hij diverse instrumenten op het album. Verder Rob Geboers op Hammond orgel, BJ Baartmans (gitaar op 2 songs) en Richard van Bergen (gitaar op overige songs). Richard van Bergen bracht overigens onlangs zijn prachtige, lang verwachte album Rootbag uit.

Voor de opnamen namen Loes en Gabriël enkele maanden de tijd. Het resultaat is er dan ook naar! Het is een prachtige, gevarieerde plaat geworden, veelal bluesy materiaal, maar er is ook plaats voor meer ingetogen songs. Loes beschikt over een krachtige en veelzijdige stem. Maar ze is ook in staat om liedjes op een gevoelige en ingetogen manier te brengen.

De gebrachte liedjes zijn hoogstaand, maar de ervaren musici tillen het geheel naar een nog hoger plan. Het is een groeialbum geworden dat als een warme deken aanvoelt en langzaamaan verslavend wordt. De klaphoes van Nothing as I know en tekstboekje zijn buitengewoon keurig verzorgd.

Op 28 februari is de releaseshow in Cultureel Podium Maria Roepaen. Mis haar niet, zowel de cd als het optreden!

Wauw... Loes lijkt de liedjes zomaar uit haar mouw te schudden.... zo natuurlijk en ontwapenend, afwisselend teder en catchy. Een natuurtalent waar ik als beginnend schrijver toch wel een beetje jaloers op ben. Heerlijk gekruid ook door bevlogen muzikanten, die de dynamiek van de cd op een hoog peil houden.

Hier is een artikel over Loes te lezen : Loes Swinkels : interview op KindaMuzik

De zoektocht naar de juiste woorden, tonen en afstemming lijkt mij een heel speciaal proces. Loes Swinkels heeft een hele warme, afwisselende en gepassioneerde cd ter wereld gebracht, waarop ze zondermeer trots mag zijn.

Net als bij Frederique Spigt in 2014 is hier wederom weinig animo om deze plaat tenminste eens grondig te beluisteren. Albums van Nederlandse makelij hebben het vaak moeilijk om de gewenste aandacht te krijgen en dat is op zich balen..... waarom zou je het geen kans geven... je kunt er lijkt mij weinig mee verliezen en in het gunstige geval veel mee winnen!

Men holt hier liever achter de nieuwste buitenlandse hype aan.

Zomaar drie briljante albums van Nederlandse makelij die hier totaal niet opgepikt/ gewaardeerd worden, iets wat op deze site geen incident meer is: Frederique Spigt - The Medicine show = 4 stemmen. Loes Swinkel - Nothing as I know = 2 stemmen en Ralph de Jong - Sun coming up = tot heden 1 stem

De albums van Loes en Frederique werden trouwens beiden zeer vakkundig geproduceerd door Gabriël Peeters, ook verantwoordelijk voor het prachtige, nieuwe album van Björn van der Doelen & Allez Soldaat.